RECENSIE: Seth Rudetsky Concert Series met Keala Settle, Online Stream ✭✭✭✭✭

Julian Eaves recenseert Seth Rudetsky en Keala Settle in de nieuwste aflevering van de Seth Online Concert Series, die deze week werd gestreamd.

Keala Settle The Seth Concert Series: starring Keala Settle and Seth Rudetsky

5 Sterren

Seth's Website

Keala trapte af met 'Just One Dream' (Walter Afanasieff/John Bettis) en nam ons direct mee naar een snoepzoet, pop-waardig Disneyland. Ze bracht het vol bezieling en met een eindeloos gevarieerde frasering, waardoor je direct meer van haar wilde weten.  Wat een fantastisch geluid!  Haar achtergrond op de eilanden in de Stille Oceaan (denk aan Hawaï, en dan... nog een keer raden) was doordrenkt met alle soorten muziek, van Hollywoodsterren uit de jaren veertig tot klassieke diva's, gospel en de hitparade.  En net nadat we daarvan bekomen waren, benam ze ons de adem door over te schakelen naar het vederlichte 'Don't Cry For Me' (Keith Thomas/Benjamin Winans). Het werd gezongen als een eerbetoon aan iedereen die we de afgelopen tijd hebben verloren en van wie we niet met de gewenste aandacht en expressie afscheid hebben kunnen nemen; ze nam ons mee op een krachtige emotionele reis, waarbij ze op subtiele wijze een zilveren glans in haar stem verweefde, terwijl de elegische schoonheid van de melodie boven ons bleef zweven.  Prachtig.

Daarna veranderde de toon weer volledig: direct door naar 'I Had The Craziest Dream' (Harry Warren/Mack Gordon)!  Wat een veelzijdigheid, om al dat sentiment uit 1943 weer zo bruisend tot leven te wekken.  En er was meer: 'There Are Worse Things I Could Do' (misschien wel het beste nummer uit 'Grease'?... geschreven door Jim Jacobs/Warren Casey).  Gebracht met een enorme APLOMB!  Maar daar liet ze het niet bij!  Welnee.  We vlogen door naar Mabel's 'Poor Wand'ring One' uit Gilbert en Sullivans 'The Pirates of Penzance', compleet met schitterende sopraan-coloraturen, perfect gekarakteriseerd en volstrekt uniek.  Kan dit werkelijk allemaal uit dezelfde menselijke keel komen?  Het lijkt ongelooflijk, maar het is WAAR!  Eindigend met een SPECTACULAIRE hoge D in de stijl van Kathryn Grayson!  Een schot in de roos!  Glorieus vermaak en waanzinnig opwindend.

Na een verfrissend gesprek over theater — hoe je erin rolt, wat het voor je betekent en hoe je je verhoudt tot de verhalen die je vertelt — kwamen we, heel natuurlijk, uit bij de gender-swapped versie van 'Company'. We hoorden een uitvoering, in weer een andere stem, van Bobbie's 'Being Alive' (Sondheim).  Settle heeft de adembeheersing van Barbara Cook, gemengd met een krachtige belt die je werkelijk door elkaar schudt!  Magisch.  Dat geldt ook voor haar verhalen: een andere geweldige anekdote over haar debuut in 'Hairspray' viel bijzonder in de smaak.  Uit die show kregen we 'Good Morning, Baltimore' (Marc Shaimann/Scott Wittmann), waarbij Seth enkele vernuftige harmonieën toevoegde.

Na al dat drama begaven we ons op subtieler terrein met 'If I Had My Way' (Frank Wildhorn/Jack Murphy/Linda Eder); een heerlijke ballad, gebracht met waardigheid, hart en de meest tedere kwetsbaarheid in alweer een fabelachtig optreden van deze grote artiest.  Terwijl we nog nalieten van de pure schoonheid ervan, kwam 'de huidige situatie' ter sprake, gevolgd door een soloversie van een duet uit 'Hands on a Hardbody' (Trey Anastasio en Amanda Green — die zelf aanwezig was in de chat-sectie!). Dit leverde het geweldige nummer 'I'm Gone' op, dat hier perfect werkte als solostuk.  Het is het soort lied waar je de hele dag naar zou kunnen luisteren... zeker wanneer het gezongen wordt door deze fenomenale zangeres.  Ze betoverde ons ook met 'I Dreamed A Dream' uit 'Les Misérables' (Schönberg/Boublil), nog zo'n lijflied met een diep humane en mededogende boodschap — twee kwaliteiten die in te veel delen van de huidige wereld in de verdrukking zijn geraakt.

Wat een fijne afwisseling was het daarna om uit te wijken naar 'I'll Be Your Candle On The Water' (Al Kasha/Joel Hirschhorn) uit 'Pete's Dragon'. Het was geïnspireerd op de uitvoering van Helen Reddy, een ander groot icoon voor Keala, voor wie ze weer een nieuwe kleur in haar verbazingwekkende stem vond.  En toen kwam er nog een!  De brutale, dreunende, rauwe rock van 'My Body' uit 'The Life' (Cy Coleman/Ira Gasman).  Maar om af te sluiten moesten we wel terugkeren naar 'The Greatest Love Of All' (Michael Masser/Linda Creed), geserveerd met de lyriek van Diana Ross en de energie van Aretha Franklin.  De stem van Settle omspant zoveel muziek dat ze bijna muziek WORDT.  Verbluffend!

LEES ANDERE RECENSIES UIT DE SETH ONLINE CONCERT SERIES