RECENSIE: Janis Joplin - Full Tilt, Theatre Royal Stratford East ✭✭✭

Janis Joplin: Full Tilt

Theatre Royal Stratford East

3 sterren

Boek tickets

Dit uitverkochte succes van het Edinburgh Fringe Festival komt het dichtst in de buurt van een liveconcert van Janis Joplin dat je ooit zult beleven. In deze mix van liveoptreden en monoloog horen we zowel het enorme talent als het trauma dat Janis tot haar verslavingen dreef. Angie Darcy, die de titelrol vertolkt, heeft Joplin’s rauwe stemgeluid, haar kenmerkende uithalen en de emotioneel geladen voordracht die haar tot een ster maakten, indrukwekkend onder de knie. Hoewel het acteerwerk soms achterblijft bij haar fenomenale vocale bereik, valt er in dit eerbetoon aan een geliefd muziekicoon nog genoeg te genieten.

Darcy zet een seksueel vrijgevochten personage neer en blaast het publiek omver met het zelfvertrouwen waarmee ze hen verleidt in zowel zang als woord. Ze is een zinderende Pearl (Janis' alter ego op het podium), maar helaas verdwijnt het gevoel van ‘een act’ nooit helemaal. Wanneer het over terugkerende thema’s als eenzaamheid en haar onbegrepen voelen gaat, toont Darcy te weinig kwetsbaarheid om de arrogantie die ze uitstraalt omdat ze ‘anders’ is te compenseren. Wellicht ligt de zwakte in het script van Peter Arnott, dat soms leest als een Wikipedia-pagina met iets te veel geforceerde populaire uitdrukkingen als ‘Fuck it man’ en ‘Ya’know’. Omdat Darcy wat ouder is dan haar personage, staat ze voor de lastige opgave om Janis' brutale pubertijd authentiek over te laten komen.

Het traditionele concertdecor en het indrukwekkende lichtontwerp van John Wilkie benadrukken de focus op het muzikale aspect van de voorstelling, wat geheel in de kaart speelt van Darcy’s kwaliteiten als zangeres. Elk nummer heeft een inleidend praatje, vaak vanuit een nogal statische kleedkamer-setting die de vaart er soms een beetje uithaalt. Janis gebruikt deze kleine ruimte om irritante nepsigaretten te roken en te reflecteren op haar jeugd, maar de regie van Cora Bissett wordt hierbij wat voorspelbaar: ze zit en beschrijft een deel van haar leven, en staat vervolgens op om een nummer te zingen dat daarop aansluit. En dat steeds opnieuw. De kleedkamer is ook de plek waar de overdosis van de ster wordt nagespeeld, wat ongemakkelijk en overbodig aanvoelt. Als finale van het stuk was het wellicht aangrijpender geweest om echte beelden van een Janis Joplin in haar hoogtijdagen te zien.

Ondanks deze minpunten valt er veel te beleven. De getalenteerde Full Tilt Boogie Band begeleidt Janis de hele avond en voegt zich op een gegeven moment bij haar voor een ontspannen, speelse jamsessie. De interactie met de band is een ontroerend voorbeeld van Joplins populariteit onder haar vrienden: ‘Ze behandelen me als een muzikant. Niet als een een of andere freak of ster, wat dat ook mag zijn.’ ‘Summertime’ laat de duizelingwekkende hoogten van haar vocale bereik horen tegen een achtergrond van psychedelische beelden, en ‘Piece of My Heart’ is de explosieve afsluiter waarbij het hele publiek meezingend op de banken staat. Voor zowel de doorgewinterde fan als de nieuwsgierige luisteraar brengt Angie Darcy een fenomenaal vocaal eerbetoon aan een onmetelijk invloedrijke zangeres.

Janis Joplin - Full Tilt speelt tot en met 5 maart 2016 in het Theatre Royal Stratford East

Foto's: Robert Day