RECENSIE: Reasons You Should(n't) Love Me, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Amy Trigg's toneelstuk Reasons You Should(n't) Love Me in het Mercury Theatre Colchester, gepresenteerd door Paines Plough.

Reasons You Should(n’t) Love Me. Mercury Theatre, Colchester

24 september 2022

5 Sterren

Tickets en Tourinformatie

Soms zie je een voorstelling waarvan je weet dat deze je nog heel lang zal bijblijven. Dat is absoluut het geval bij Amy Trigg's ongelooflijke toneelstuk: eerlijk, grappig, aangrijpend en meeslepend vanaf het moment dat ze ons meeneemt in haar verhaal. Ze is enorm vermakelijk in haar rol als Juno. Ze heeft voor een slim filter gekozen waardoor Trigg haar eigen autobiografische ervaringen kan beschermen; soms blijven de gordijnen rondom het verhaal gesloten, op andere momenten openen ze zich om diepgaande en confronterende waarheden te onthullen over leven met een beperking en in een rolstoel.

Juno speelt scènes uit haar leven na, van de eerste diagnose van spina bifida tot verliefdheden op school, obsessies als volwassene, vriendschap en ziekenhuisprocedures. Slecht nieuws wordt met een glimlach ontvangen, "als een clown die net is ontslagen bij het circus". Het stuk is een prachtige ode aan vriendschap en het creëren van haar eigen 'logical family', terwijl ze ook haar ouders – haar biologische familie – bedankt voor hun onvoorwaardelijke steun en liefde. Elke scène is duidelijk afgebakend, zodat we precies weten waar we ons in het verhaal bevinden. Er zit een fijne stand-up vibe in; wanneer ze een reactie op een online datingbericht via de microfoon uitspreekt, drukken haar woorden ons zachtjes terug in onze stoel – dit is iets wat mannen moeten horen. Het stuk is ook een genot voor het oor; haar ensemble aan personages is perfect stemgegeven, van hartsvriendin Mel tot de idioten op datingapps. Belangrijker nog: het stuk legt het vooroordeel rondom spina bifida bloot, en christelijke doctrines en de kracht van 'wonderen' worden genadeloos doorgeprikt met de zin: "Ik word eraan herinnerd dat ik kapot ben."

Juno schuwt ook seksualiteit niet en informeert het publiek met een heerlijke ondeugendheid over zaken waar we wellicht geen weet van hebben; op sommige momenten deed ze me denken aan Puck uit A Midsummer Night’s Dream. Hoewel de toon over het algemeen luchtig is, wordt verdriet niet uit de weg gegaam. De structuur van het stuk is prachtig, zeker wanneer ze opnieuw contact maakt met haar achtjarige zelf. Trigg's charisma is een van de vele redenen om van dit stuk te houden, dat eigenlijk verplichte kost zou moeten zijn voor scholieren. Ik weet niet hoe we dat proces in gang kunnen zetten, maar dit is een uitmuntend werk.

Op tournee: REASONS YOU SHOULD(N'T) LOVE ME - Paines Plough