RECENSIE: Still, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭

Still

Mercury Theatre

3 februari 2017

3 sterren

Boek tickets

Sinds haar overlijden in 2009 is de legende rondom Vivian Maier alleen maar gegroeid. Tussen haar bezittingen werd een kist gevonden vol met haar verbazingwekkende straatfotografie; stuk voor stuk nooit vertoond of tentoongesteld, over de jaren heen vastgelegd met haar vertrouwde Rolleiflex twee-oog reflexcamera. Ze exposeerde haar werk slechts één keer, en destijds werd het door de New Yorkse critici genadeloos neergesabeld. Ze verhuisde naar Chicago, werd nanny en bleef ondertussen fotograferen. Vandaag de dag zijn haar foto's een fortuin waard, en degenen die ze ontdekten zijn er rijk mee geworden.

Het toneelstuk stelt zich een ontmoeting voor tussen Maier en een fictieve hacker/drugsverslaafde die enkel bekendstaat als H. Het debat draait om auteursrecht en identiteit. H steelt elektronisch de identiteit van anderen en stuit in een roes op een tentoonstelling van Maiers werk in Chicago. Vivienne komt tot leven en samen discussiëren ze over haar werk, data, eigendom en bezit. Het is een volledig meeslepende voorstelling waarbij het publiek gedurende het hele uur blijft staan. Bovendien kun je de Still-app downloaden om foto's van de show te maken.

De botsing tussen het verleden en de huidige cultuur zorgt voor een ongemakkelijke verstandhouding. Hoewel Beth Fitzgerald erg sterk is als Maier, is er eigenlijk weinig bekend over haar leven, wat het lastig maakt om waargebeurde incidenten te recreëren. Ze is echter verreweg het meest boeiende personage en ik had meer willen weten — zelfs als het niet allemaal op feiten berustte, had ik gehoopt dat het stuk dieper zou ingaan op haar motieven om haar kunst te verbergen. Als H is Molly Taylor overtuigend als een behoorlijk onsympathiek personage; ik voelde weinig empathie voor haar, ondanks dat de thema's eenzaamheid en vervreemding erg actueel zijn. De schrijver, Paul Hodson, lijkt geen duidelijke keuze te durven maken voor één van de personages, waardoor beide wat tweedimensionaal en oppervlakkig blijven.

Het grootste struikelblok van de productie is het werk zelf. Elke foto van Maier die op de schermen wordt geprojecteerd, vertelt duizend verhalen, en dáár zit de kern van het stuk. Alleen kan niets op het toneel tippen aan de snapshots uit het echte leven die daar zijn vastgelegd; het toneelstuk mist de emotionele gelaagdheid die de foto's wel bezitten.

Te zien tot en met 4 februari 2017

Fotografie: Ludo des Cognets

BOEK TICKETS VOOR STILL IN HET MERCURY THEATRE