RECENSIE: We Were Having A Perfectly Nice Time, Omnibus Theatre Londen ✭✭✭✭

Mark Ludmon bespreekt Pedro Leandro’s korte toneelstuk, We Were Having a Perfectly Nice Time, van Conflicted Theatre in het Omnibus Theatre in Clapham, Londen

We Were Having a Perfectly Nice Time

Omnibus Theatre, Londen

Vier sterren

Koop tickets

Het korte stuk van Pedro Leandro, We Were Having a Perfectly Nice Time, werd bedacht vóór de lockdown en draait volledig om afstand. Twee jonge vrouwen zitten op het podium met een karaf port en een blikje Guinness. Ze staren over het publiek heen in de verte, voeren een hartig woordje met elkaar, maar maken nooit oogcontact. Ze zijn al lange tijd huisgenoten en vriendinnen, delen een woning en de wekelijkse boodschappen, maar kennen elkaar nauwelijks. Hun veilige, alledaagse leven samen wordt al snel verbrijzeld door onthullingen die betekenen dat alles waarschijnlijk nooit meer hetzelfde zal zijn. Dit zet hen aan het denken over liefde, vriendschap en de mate waarin we werkelijk contact met elkaar maken.

Met een speelduur van slechts 25 minuten is de dialoog snel en gevat; een spervuur aan grappen dat vermoeiend zou worden als het stuk langer zou duren. Onder regie van Evan Lordan brengen Stephanie Booth en Hannah Livingstone hun woordenwisselingen met humor en charme, maar in een gortdroge, emotioneel beheerste stijl die past bij de keuze van de productie voor sober minimalisme boven naturalisme. Een ontregelend meta-theatraal moment aan het begin benadrukt dat dit een kunstmatige constructie is, wat een afstand creëert tussen de spelers en het publiek. Toch zijn de twee personages te sterk en te gelaagd om te worden beperkt door de anti-naturalistische enscenering.

Dit is het eerste live theaterstuk in het Omnibus Theatre sinds de lockdown in maart, wat getuigt van de inzet van het theater om het publiek weer naar binnen te krijgen. Individuen en 'bubbels' worden een voor een vanuit het café (waar bediening aan tafel is) naar de zaal geleid. Daar zit je op minstens twee meter afstand met mondkapjes (die kort af mogen voor een slokje drinken). Er is per voorstelling misschien slechts plek voor zo'n 30 personen, maar bij We Were Having a Perfectly Nice Time was het een sensatie om weer in een theater te zijn en samen met vreemden te lachen en te applaudisseren. Hoewel het een stuk over afstand is, zorgde de ervaring juist voor een prachtig gevoel van verbondenheid.

Te zien tot en met 24 oktober 2020

www.omnibus-clapham.org