Śpiąca Królewna w wizji Matthew Bourne’a – trasa po Wielkiej Brytanii 2016

„Śpiąca królewna” Matthew Bourne'a to gotycka opowieść dla widzów w każdym wieku; tradycyjna historia o walce dobra ze złem i odrodzeniu zostaje tu wywrócona do góry nogami, tworząc nadprzyrodzoną relację miłosną, której nie jest w stanie przeszkodzić nawet upływ czasu.

Nowa koncepcja Bourne’a wprowadza kilka postaci nieobecnych w słynnym balecie Petipy czy baśni braci Grimm. Tym wyobrażonym królestwem władają król Benedykt i królowa Eleonora. Wybrankiem serca księżniczki Aurory nie jest książę, lecz królewski leśniczy, Leo. Siły dobra i zła reprezentują Hrabia Lilac (znany jako „Król Wróżek”) oraz mroczna wróżka Carabosse. Bourne stworzył także postać Caradoca – złowrogiego, lecz czarującego syna Carabosse. Wróżki chrzestne księżniczki Aurory wyróżniają się swoimi imionami – Ardor, Hibernia, Autumnus, Feral i Tantrum.

Premiera „Śpiącej królewny” Matthew Bourne'a odbyła się w 2012 roku i była najszybciej sprzedającym się spektaklem w historii zespołu. Produkcja powstała z okazji 25-lecia New Adventures, dopełniając tryptyk na podstawie arcydzieł baletowych Czajkowskiego, zapoczątkowany w 1992 roku „Dziadkiem do orzechów!”, a kontynuowany w 1995 roku słynnym na całym świecie „Jeziorem łabędzim”. To olśniewające widowisko podbiło serca tysięcy widzów i bije rekordy popularności w całej Wielkiej Brytanii oraz w londyńskim Sadler’s Wells. Po amerykańskiej premierze w 2013 roku Joan Acolella z „The New Yorker” nazwała Bourne’a „najpopularniejszym choreografem tańca teatralnego w świecie zachodnim”, a „The New York Times” podkreślił: „To Bourne w najwyższej formie – mistrzowski opowiadacz historii”. Produkcja zdobyła także trzy nagrody Los Angeles Drama Critics Circle oraz nagrodę Ovation dla najlepszego spektaklu.

Ponadczasowa baśń Perraulta o młodej dziewczynie przeklętej na stuletni sen w 1890 roku stała się kanwą legendarnego baletu Piotra Czajkowskiego i Mariusa Petipy. Bourne przyjmuje tę datę za punkt wyjścia, umiejscawiając chrzciny głównej bohaterki, Aurory, w roku pierwszej premiery baletu – u szczytu epoki fin de siècle, gdy wróżki, wampiry i dekadencki przepych pobudzały gotycką wyobraźnię. Gdy Aurora dorasta, przenosimy się w czasie do bardziej sztywnej i powściągliwej ery edwardiańskiej – mitycznego złotego wieku letnich popołudni, krokieta na trawniku i nowych mód tanecznych. Sto lat później, budząc się z długiego snu, Aurora trafia do współczesności – świata bardziej tajemniczego niż jakakolwiek bajka!

„ŚPIĄCA KRÓLEWNA” MATTHEW BOURNE’A – ARCHIWUM TRASY PO WIELKIEJ BRYTANII

1 grudnia 2015 – 24 stycznia 2016

Sadler's Wells, Londyn

26 – 30 stycznia 2016

Milton Keynes Theatre

2 – 6 lutego 2016

New Victoria Theatre, Woking

9 – 13 lutego 2016

Birmingham Hippodrome

16 – 20 lutego 2016

Liverpool Empire

23 – 27 lutego 2016

Alhambra Theatre, Bradford

1 – 5 marca 2016

Bristol Hippodrome

8 – 12 marca 2016

Norwich Theatre Royal

15 – 19 marca 2016

Mayflower Southampton

22 – 26 marca 2016

New Wimbledon Theatre

5 – 16 kwietnia 2016

Newcastle Theatre Royal

19 – 23 kwietnia 2016

Nottingham Theatre Royal

26 – 30 kwietnia 2016

Wales Millennium Centre