RECENZJA: Hamlet w Almeida Theatre ✭✭✭✭

Andrew Scott jako Hamlet. Hamlet

Almeida Theatre

28 lutego 2017

4 gwiazdki

Zarezerwuj bilety

Biedny Sherlocku, znamy go aż nader dobrze. Już od pierwszych scen tej genialnej inscenizacji było jasne, że Andrew Scott dorówna swojemu koledze z planu serialu TV, Cumberbatchowi.

Jednak ogromny talent i charyzma Scotta nie są nawet największym atutem tego spektaklu – ten tytuł należy się mistrzowskiej reżyserii Roberta Icke’a. Icke dał się już poznać jako jeden z najbardziej błyskotliwych współczesnych reżyserów, potrafiący tchnąć życie i świeżość nawet w najbardziej wyeksploatowane teksty. Dobrze znane fragmenty odczytane są na nowo, a każdy żart, chwila ciszy czy przejmujący moment zostają do cna wykorzystane.

Elliott Barnes-Worrell, Calum Finlay, Amaka Okafor, Juliet Stevenson, Angus Wight i Andrew Scott w „Hamlecie”.

Podobnie jak w przypadku zeszłorocznego, maratońskiego „Wujaszka Wani”, Icke pozwala sztuce oddychać – spektakl trwa niespełna cztery godziny, a mimo to ani przez chwilę nie nuży.

To inscenizacja na wskroś nowoczesna (ze stylowymi sofami i płaskimi ekranami), skupiona zwłaszcza na tematyce inwigilacji, co daje świetny efekt. I tak duch ojca Hamleta pojawia się po raz pierwszy na monitorach monitoringu, Poloniusz składa raporty o szaleństwie Hamleta przez słuchawkę douszną, a ręczne kamery serwują trafne zbliżenia w kluczowych momentach.

Juliet Stevenson jako Gertruda w „Hamlecie”

Icke zgromadził gwiazdorską obsadę, w której wielu aktorów błyszczało już w jego wcześniejszych produkcjach. Hamlet Scotta jest zadziwiająco sympatyczny i psotny, pełen porozumiewawczych spojrzeń i ciętych ripost. Jednocześnie aktor wykazuje się niezwykłą intensywnością i umiejętnością portretowania jednej z najbardziej udręczonych postaci Szekspira. Scena załamania podczas spotkania z ojcem jest wykonana po mistrzowsku – Hamlet ze łzami w oczach dotyka i obejmuje postać ducha.

Juliet Stevenson to subtelna, a zarazem potężna Gertruda – momentami tryskająca życiem, by za chwilę stać się ucieleśnieniem surowego bólu i żałoby. Jessica Brown Findlay jest czułą Ofelią, natomiast Peter Wight wnosi komediowy oddech jako zatroskany i zabawny Poloniusz.

Jessica Brown-Findlay (Ofelia) i Luke Thompson (Laertes) w „Hamlecie”.

Niektóre z postaci drugoplanowych nie wydawały się tak w pełni nakreślone, zwłaszcza mało wyrazisty duet Horacego i Laertesa. W obsadzie zauważalne były też różnice w dykcji, co sprawiało, że niektóre kwestie brzmiały mało wyraźnie.

Projekcje wideo Tala Yardena tworzyły porywające tło, a złowieszcza oprawa dźwiękowa Toma Gibbonsa wzmagała napięcie. Surowa, minimalistyczna scenografia przypomina tę z „Orestei” Icke’a, ale nie traci na skuteczności – wydzielona strefa w głębi sceny pozwala na fantastyczne sekwencje ujawniania ukrytych działań.

Icke to reżyser pełen pomysłów. Nie wszystkie trafiają w punkt – zmienione zakończenie nie przyniosło satysfakcji, na jaką zasługiwała ta inscenizacja. Niemniej jednak jego spektakle zawsze tętnią energią i kreatywnością; możecie być pewni, że takiego „Hamleta” jeszcze nie widzieliście.

ZAREZERWUJ BILETY NA HAMLETA W ALMEIDA THEATRE

Andrew Scott jako Hamlet

Andrew Scott (Hamlet), Amaka Okafor (Guildenstern) i Calum Finlay (Rosencrantz) w „Hamlecie”

Andrew Scott jako Hamlet

Andrew Scott jako Hamlet

Andrew Scott jako Hamlet