Typical

About the show

Typical is currently listed as an ended production in the British Theatre archive.

Cancellation policy: theatre tickets cannot be cancelled, exchanged, or refunded once purchased.

Related articles

Review

15 August 2019

RECENZJA: Typical, Pleasance Courtyard, Edinburgh Fringe ✭✭✭✭

Mark Ludmon ocenia nową sztukę Ryana Calaisa Camerona pt. „Typical” z Richardem Blackwoodem w roli głównej, wystawianą w Pleasance Courtyard podczas festiwalu Edinburgh Fringe Najświeższe wieści z brytyjskich scen od 1999 roku.

Mark Ludmon

Aktualności i recenzje

Review

24 April 2017

RECENZJA: Drowning On Dry Land, New Wimbledon Theatre Studio ✭✭✭✭✭

Sztuka „Drowning On Dry Land” to jedna z najbardziej zaskakujących i nieoczywistych pozycji w dorobku Ayckbourna. Pod względem warsztatowym autor wspiął się tu na wyżyny oszczędności, a zarazem kunsztu – z pozoru proste dialogi przeplatają się z misterną intrygą. Motywacje i reakcje bohaterów są tu zaledwie zarysowane, podane z niezwykłym wyczuciem, ukryte między wierszami i w niedopowiedzeniach. Najświeższe wieści z brytyjskich scen od 1999 roku.

Julian Eaves

Aktualności i recenzje

News

10 September 2016

RECENZJA: Punkplay, Southwark Playhouse ✭✭✭✭

Gregory S. Moss to genialny dramaturg, który stworzył serię scenicznych obrazów, z których każdy przypomina „cover” konkretnego „utworu” z kultowych składanek, jakie przyjaciele nagrywali sobie na kasetach magnetofonowych w minionych bezpowrotnie latach 80. Sceny te to w rzeczywistości artystyczne improwizacje na temat autentycznych nagrań, a najwięksi pasjonaci (przyznaję bez bicia – ja również!) będą mieli ogromną frajdę, tropiąc ich źródła i analizując twórczość autora, jakby była dziełem kogoś w rodzaju popkulturowego T.S. Eliota sprzedającego w supermarkecie. Najświeższe wieści z brytyjskich scen od 1999 roku.

Julian Eaves

Aktualności i recenzje

News

12 May 2015

RECENZJA: The Angry Brigade, Bush Theatre ✭✭

Sztuka wydaje się znacznie zabawniejsza, przynajmniej w pierwszym akcie, niż sugeruje to inscenizacja w reżyserii Jamesa Grieve'a. Odrobina więcej humoru rodem z „Cienkiej niebieskiej linii”, a mniej powagi kryminałów w stylu „Z Cars”, zdecydowanie wyszłaby całości na dobre. James Graham w swoim tekście kładzie nacisk na konwenanse i protokół, co powinno nadawać ton wydarzeniom na scenie – i tak się dzieje, przynajmniej na początku. Scena otwierająca to krok w dobrym kierunku, choć postaciom policjantów przydałoby się nieco więcej stereotypowej dziwaczności i służbistej skrupulatności. Harry Melling, jak zwykle intrygujący i wszechstronny, tworzy tutaj zdecydowanie najciekawszą kreację. Najświeższe wieści z brytyjskich scen od 1999 roku.

S

Stephen Collins

Aktualności i recenzje