Old Lyceum Theatre powstał w 1765 roku, wystawiając sztuki i widowiska muzyczne. W latach 1794–1809 budynek służył różnym celom – mieściły się tu cyrk, kaplica, sala koncertowa, a nawet pierwsza wystawa figur woskowych Madame Tussaud. Po występach trupy Drury Lane Company w latach 1809–1812, gmach przebudowano w 1816 roku na The English Opera House. Budynek doszczętnie spłonął w 1830 roku. Nową siedzibę otwarto w 1834 roku pod nazwą Theatre Royal Lyceum and English Opera House. Teatr skupiał się na promowaniu opery angielskiej, wystawiając takie dzieła jak „The Mountain Sylph” czy „Fair Rosamund”. Z czasem profil muzyczny ustąpił miejsca dramatowi, a od 1844 roku teatr na stałe powrócił do repertuaru dramatycznego. Do najważniejszych dziewiętnastowiecznych inscenizacji należały spektakle z udziałem Henry’ego Irvinga: „The Bells” (150 przedstawień), „Charles I” (180) oraz „Hamlet” (200). W czasach dyrekcji Irvinga funkcję dyrektora administracyjnego pełnił Bram Stoker. To właśnie legendarny aktor stał się inspiracją dla postaci hrabiego Drakuli w słynnej powieści Stokera. Co ciekawe, gdy historia ta trafiła na deski Lyceum, Irving – ku wielkiemu rozczarowaniu autora – odmówił zagrania roli tytułowej. W XX wieku losy teatru bywały burzliwe. W 1939 roku został zamknięty, by w 1951 roku zmienić się w salę balową, w której gościły takie gwiazdy rocka i formacje jak The Police, The Clash, The Smiths, Bob Marley czy Genesis. Po okresie przestoju trwającym od 1986 roku, gmach poddano gruntownej renowacji. Od 1996 roku Lyceum Theatre ponownie lśni dawnym blaskiem jako scena musicalowa. Od 1999 roku nieprzerwanie wystawiany jest tu światowy hit – „Król Lew”.