Het Old Lyceum Theatre werd gebouwd in 1765 en bood onderdak aan toneelstukken en muzikaal entertainment. Tussen 1794 en 1809 diende het gebouw voor uiteenlopende doeleinden: van een circus en een kapel tot een concertzaal en een expositieruimte voor de allereerste wassenbeelden van Madame Tussaud. De Drury Lane Company maakte er tussen 1809 en 1812 gebruik van, waarna het in 1816 werd herbouwd als The English Opera House, tot een brand het in 1830 verwoestte. In 1834 heropende het theater op een nieuwe locatie onder de naam Theatre Royal Lyceum and English Opera House. Hier stond de Engelse opera centraal, met producties als The Mountain Sylph en Fair Rosamund. Vanaf 1844 verschoof de focus echter weer langzaam naar het gesproken toneel. Hoogtepunten uit de 19e eeuw waren The Bells (150 voorstellingen), Charles 1 (180) en Hamlet (200), stuk voor stuk met de legendarische Henry Irving in de hoofdrol. Bram Stoker werkte destijds als zakelijk leider onder Irving; de acteur diende zelfs als inspiratiebron voor de titelrol in Stokers beroemde roman Dracula. Het boek werd later bewerkt voor het Lyceum-podium, al weigerde Irving tot Stokers grote teleurstelling zelf de rol van de graaf te spelen. De 20e eeuw was een tijd van grote veranderingen. Het theater sloot zijn deuren in 1939 en werd in 1951 omgetoverd tot een balzaal, waar iconische bands als The Police, The Clash, The Smiths, Bob Marley en Genesis optraden. Na een periode van leegstand vanaf 1986, werd het gebouw in 1996 volledig in oude luister hersteld en gerenoveerd. Sindsdien is het Lyceum de thuishaven van grote musicals; de huidige kaskraker, The Lion King, speelt er al onafgebroken sinds 1999.