De rijke historie van het Theatre Royal, Drury Lane beslaat ruim 350 jaar en vier verschillende gebouwen. Het begon allemaal in 1663 met de opening van het Theatre Royal aan Bridges Street, gebouwd in opdracht van koning Charles II. Nadat dit eerste pand in 1672 door brand werd verwoest, opende in 1674 het tweede theater — vernoemd naar de locatie aan Drury Lane. Gedurende de 117 jaar dat dit tweede gebouw bestond, was het de thuisbasis van talloze iconische producties. Zo maakte het publiek kennis met een nieuwe, naturalistische acteerstijl in 'The Merchant of Venice', vond de wereldpremière van 'The School for Scandal' (1777) er plaats en stond 'Robinson Crusoe' op de planken. Het acteursgezelschap uit 1710 (onder leiding van Cibber, Wilks en Doggett) was destijds zo berucht dat Alexander Pope hen als mikpunt van spot gebruikte in zijn satirische epos 'The Dunciad'. In 1791 werd het theater gesloopt om plaats te maken voor een groter en moderner gebouw, dat in 1794 de deuren opende voor maar liefst 3.600 toeschouwers. Dankzij de enorme omvang konden er spectaculaire decors worden gebouwd, inclusief een meer en een beek met echt stromend water. Ondanks de primeur van het allereerste ijzeren veiligheidsscherm, brandde ook dit gebouw in 1809 volledig af. Het huidige Theatre Royal opende op 10 oktober 1812 met een uitvoering van 'Hamlet'. Sindsdien is het een baken voor de kunsten, met legendarische seizoenen van Ivor Novello (1931-1939), de grote musicals van Rodgers en Hammerstein (1946-1958) en een gedenkwaardige reünieshow van Monty Python. Ook in de 21e eeuw blijft het theater een toplocatie voor West End-successen zoals 'The Producers', 'Oliver!' en 'Shrek'. Volgens de overlevering is het bovendien een van de meest spookachtige theaters van Groot-Brittannië; acteurs beweren backstage maar liefst vier verschillende gedaanten te hebben gezien.