Historia Theatre Royal przy Drury Lane obejmuje ponad 350 lat i cztery różne budynki. Pierwszy z nich, powstały na zamówienie króla Karola II, otwarto w 1663 roku pod nazwą Theatre Royal, Bridges Street. Niestety, budowla spłonęła w 1672 roku. Drugi teatr, znany już jako Theatre Royal, Drury Lane, wzniesiono w roku 1674. Przez 117 lat działalności wystawiono tu niezliczoną liczbę spektakli, w tym „Kupca weneckiego” (który wprowadził naturalistyczny styl gry aktorskiej), światową premierę „Szkoły obmowy” (1777) oraz „Robinsona Crusoe”. Co ciekawe, zespół aktorski z 1710 roku — w składzie Cibber, Wilks i Doggett — stał się głównym obiektem drwin w satyrycznym eposie Aleksandra Pope’a zatytułowanym „Dunciad”. Plany modernizacji i powiększenia obiektu doprowadziły do jego zburzenia w 1791 roku. Nowy teatr, mogący pomieścić ponad 3600 widzów, otwarto w 1794 roku. Ogromna przestrzeń pozwalała na tworzenie spektakularnych scenografii, w tym użycie prawdziwej bieżącej wody do stworzenia potoku oraz jeziora. Mimo zamontowania pierwszej w historii żelaznej kurtyny ogniowej, budynek spłonął w 1809 roku. Obecny gmach Theatre Royal zainaugurował działalność 10 października 1812 roku premierą „Hamleta”. Na przestrzeni lat scena gościła dzieła Ivora Novello (1931–1939), musicale spółki Rodgers i Hammerstein (1946–1958), a nawet pożegnalny występ trupy Monty Pythona. W XXI wieku teatr stał się domem dla wielu hitowych musicali, takich jak „Producenci”, „Oliver!” czy „Shrek”. Drury Lane uchodzi także za jeden z najbardziej nawiedzonych teatrów w Wielkiej Brytanii — aktorzy regularnie donoszą o spotkaniach z czterema różnymi zjawami błąkającymi się za kulisami.