RECENSIE: Aladdin, Prince Edward Theatre ✭✭✭✭

Trevor Dion Nicholas als de Geest. Foto: Deen van Meer Aladdin

Prince Edward Theatre

4 Sterren

Meer Info | Boek Nu

De Disney-magie heeft weer toegeslagen: de musicalversie van de animatiefilm Aladdin is nu te zien in het Londense Prince Edward Theatre.

Met nummers uit de oorspronkelijke film, liedjes die destijds de film niet haalden en gloednieuwe composities speciaal voor het theater, is Aladdin een muzikaal juweeltje vol hoogtepunten. Alan Menken blijft de koning van de melodie; je zult het theater gegarandeerd zingend verlaten. De bijdrage van Howard Ashman aan Aladdin is in ere hersteld en de tekst van Proud Of Your Boy behoort tot de meest ontroerende muziek die in lange tijd in een Disney-partituur te horen is geweest. Regisseur en choreograaf Casey Nicholaw overiet Aladdin met alle showbizz-pizazz die hij in huis heeft. Groots opgezette shownummers zijn er in overvloed. Friend Like Me legt de voorstelling in het eerste bedrijf zowat plat en is een ware tour de force. Na zijn successen met The Book Of Mormon en Something Rotten heeft Nicholaw zich bewezen als een theatrale grootheid en deze productie van Aladdin toont overduidelijk zijn talent om een publiek te vermaken en te betoveren.

Dean John Wilson als Aladdin. Foto: Deen van Meer

Bob Crowley heeft een decor ontworpen dat oogt als een magisch juwelendoosje. Het is lang geleden dat ik een publiek hoorde naar adem snakken van verrukking, maar de hoorbare reactie op de 'Grot der Wonderen' was werkelijk fantastisch. Crowley is grotendeels verantwoordelijk voor de visuele magie van deze productie, waarbij de Geest gedurende de avond te pas en te onpas verschijnt en verdwijnt. Samen met lichtontwerper Natasha Katz heeft Crowley een van de kleurrijkste shows neergezet die ik in tijden heb gezien. De kostuums van Greg Barnes zien eruit als een miljoen dollar. Rijk, weelderig en voorzien van zoveel 'bling' dat de schittering tot achter in de zaal te zien is. Samen met het decor en de overige productie-elementen laten ze er geen twijfel over bestaan dat het publiek waar voor zijn geld krijgt.

Muzikaal leider Alan Williams en zijn toporkest blazen leven in de sublieme orkestraties van Danny Troob. Het is een groots 'brass'-geluid dat de laatste tijd in West End node werd gemist, en het is geweldig om te zien dat de toeschouwers blijven naluisteren naar de play-out en klappen voor dit dynamische showorkest.

De show wordt gedomineerd door de krachtpatser Trevor Dion Nicholas als de Geest. Deze Geest spat van het toneel met een theatrale energie die ronduit nucleair is. Hij is overgekomen van de Broadway-productie van Aladdin en het is onmogelijk om deze voorstelling zonder hem voor te stellen.

Jade Ewen (Jasmine) and Dean John Wilson (Aladdin). Foto: Deen van Meer

Dean John Wilson is een charmante Aladdin. Hij is voortdurend in beweging, barst van de energie en grijpt elke kans aan om de interactie te zoeken met Nicholas’ Geest. Jade Ewens Jasmine oogt prachtig, maar heeft helaas niet de uitstraling om echt boven de productie uit te stijgen. Hun duet 'A Whole New World' is echter spectaculair en op zichzelf al de ticketprijs waard. Het biedt een adembenemend rustmoment na alle grote shownummers die eraan voorafgaan.

In deze toneelbewerking keren de personages Babkak (Nathan Amzi), Omar (Rachid Sabitri) en Kassim (Stephen Rahman-Hughes) terug als Aladdins komische handlangers. Deze drie worden schitterend vertolkt; ze zijn een genot om naar te kijken en hun spelplezier werkt aanstekelijk.

Het ensemble van Aladdin. Foto: Deen van Meer.

De grootste complimenten gaan naar het hardwerkende ensemble. Ik ben gestopt met het tellen van het aantal kostuumwissels dat deze groep uitvoerde en heb me simpelweg overgegeven aan het spektakel, terwijl deze performers honderden personages in de Arabische woestijn tot leven wekten. Bravo!

Als het schurkachtige duo van de show zijn Don Gallagher (Jafar) en Peter Howe (Iago) precies zoals je ze zou wensen. De krachtige podiumpresentatie van Gallagher, zowel fysiek als vocaal, vormt de perfecte tegenhanger voor de bijna cartooneske aanwezigheid van Howe’s Iago. Ze spelen perfect op elkaar in. De slotscène van Gallagher is ronduit magnifiek: een echte schurk die zijn verdiende loon krijgt.

Hoewel de vergelijking met een 'pantomime' onvermijdelijk is, is deze productie van Aladdin een echte kaskraker die perfect thuishoort in het Londense West End. Het is een vlot, energiek en uiterst bevredigend avondje uit, en ik durf te wedden dat mensen vaker terug willen komen vanwege de pure vreugde die deze show brengt.

BOEK NU VOOR ALADDIN IN HET PRINCE EDWARD THEATRE BEKIJK MEER PRODUCTIEFOTO'S VAN ALADDIN