RECENSIE: Fully Committed, Menier Chocolate Factory ✭✭✭

Kevin Bishop in Fully Committed. Foto: Catherine Ashmore Fully Committed Menier Chocolate Factory 5 september 2014 3 Sterren

Het speelt zich af in de kelder van een chique restaurant in New York. De telefoons staan roodgloeiend. Tafels zijn vrijwel onmogelijk te bemachtigen, zelfs voor de grootste sterren. Er is ook een intercomsysteem dat de telefonisten direct verbindt met zowel de keuken als de maître d'. De chef, een prikkelbare tiran met een rauwe stem die overal om vloekt, heeft daar een rode "bat-phone" waarmee hij zijn bevelen brult.

Een werkloze acteur, wanhopig op zoek naar zijn grote doorbraak en kind aan huis bij audities en callbacks, bemant de telefooncentrale. Hij is hartelijk, charmant, grappig en wordt aan alle kanten opgejaagd: door zijn afwezige baas, de tirannieke chef, de kleurrijke figuren uit de keuken en de bediening, en de constante stroom mensen die een tafel willen of de chef willen spreken. Zijn moeder is onlangs overleden en hij weet niet of hij het geld heeft om met kerst naar zijn vader te reizen, vooral omdat hij voor die feestdagen staat ingeroosterd.

Dit chaotische en vaak hilarische scenario vormt de basis van Becky Mode's Fully Committed, dat nu te zien is in de Menier Chocolate Factory, tien jaar nadat de Britse première daar plaatsvond. De regie is in handen van Mark Setlock, die de rol van de acteur, Sam, speelde in de originele productie.

De kracht van het stuk – en eigenlijk het enige écht interessante kenmerk – is dat alle personages die voorbijkomen door één persoon worden gespeeld. In deze nieuwe uitvoering is die solist Kevin Bishop.

Bishop is ontzettend charmant, beschikt over een uitstekend gevoel voor comedy en kan vliegensvlug van personage wisselen. Hij heeft bovendien een geweldige zangstem en is een meester in imitaties: zijn Michael Caine is verbluffend goed.

Hij brengt ook de vermoeidheid van het personage prachtig naar voren, evenals de frustratie en rivaliteit met zijn beste vriend (ook een acteur), en de weemoedige verantwoordelijkheden die de dood van zijn moeder met zich meebrengt. Hij schakelt moeiteloos tussen over-the-top comedy (vaak inclusief gekke bekken en nog gekkere stemmetjes) naar ingetogen momenten van ontroering of rake uitingen van ergernis en teleurstelling.

Het script duurt twintig minuten te lang, maar het lijdt geen twijfel dat Bishop de avond meer dan de moeite waard maakt. Zijn talent is zelfs zo evident en veelzijdig dat het verbazingwekkend is dat West End-producenten niet vaker een beroep op hem doen wanneer ze een acteur zoeken die ook kan zingen.

Als u houdt van een goede lach, dan heet de Menier Chocolate Factory u van harte welkom!