RECENSIE: Tommy, New Wolsey Theatre ✭✭✭✭✭

Julian Capolei, William Grint en Matthew Jacobs Morgan in Tommy. Tommy

New Wolsey Theatre

4 april 2017

5 sterren

Boek Nu

Ramps on the Moon is een grootschalig nationaal project dat is voortgekomen uit een langdurige samenwerking tussen het New Wolsey Theatre en Graeae, een door gehandicapten geleid theatergezelschap. Ik heb nog steeds warme herinneringen aan hun eigenzinnige vertolking van de Threepenny Opera in dit theater een paar jaar geleden, en Tommy stelt zeker niet teleur. Het verhaal van de dove, stomme en blinde jongen die een ware meester op de flipperkast is, past perfect bij dit ensemble, dat het podium van de Wolsey bestormt en de sfeer tot een kookpunt brengt! Met een formidabele band en uitstekende zang wordt de productie subliem geregisseerd door Kerry Michael. Het decorontwerp van Neil Irish is verbluffend en onthult gedurende het stuk telkens nieuwe verrassingen, met als hoogtepunt een enorme flipperkast opgebouwd uit stoelen.

Shekinah McFarlane, Lukus Alexander, Julian Capolei en Natasha Julien in Tommy

Tommy raakt getraumatiseerd nadat hij als kind getuige is van de moord op zijn vader door zijn stiefvader. Hij sluit zichzelf op in een wereld zonder spraak of gehoor, totdat de spiegel wordt verbrijzeld en hij vrij is om de Pinball Wizard te worden. Als Tommy is William Grint afwisselend hartverscheurend kwetsbaar en een krachtig leider; hij reageert prachtig op het misbruik en de verschrikkingen die hij doormaakt. Max Runham heeft als Captain Walker een fabelachtige stem, en de band tussen hem en Tommy is ongekend sterk. Uitblinkers zijn Donna Mullings als Nora en Shekinah McFarlane als de stem van Nora (met zang waar je rillingen van krijgt), evenals Alim Jayda als Frank en Garry Robson als een heerlijk gluiperige Uncle Ernie! En net wanneer je volop geniet van het geweldige ensemble, paradeert Peter Straker het toneel op als de Acid Queen om de boel volledig op stelten te zetten!

Max Runham als Captain Walker en het ensemble van Tommy.

Het tempo zit er goed in en hoewel de musical zelf in de tweede helft wat inzakt en misschien minder emotionele impact heeft dan andere producties, wordt de opkomst en ondergang van Tommy als goeroe en Christusfiguur zeer goed neergezet.  Op de persavond liepen sommige technische aspecten nog niet helemaal synchroon met de tomeloze energie van de cast, maar dat zal ongetwijfeld snel verholpen zijn! De show opent met een montage van beelden over het leven van mensen met een beperking vandaag de dag – inclusief Trumps bespotting van een gehandicapte journalist en de gevolgen van de verwoestende bezuinigingen op uitkeringen door de Britse overheid – en blikt terug op historische houdingen. We zullen een nieuw woord moeten vinden voor 'beperking', want dit gezelschap wrijft die term vol passie in het gezicht van de machthebbers. Dit is een prachtige productie: voel het, hoor het, maar bovenal, ZIE HET!

Foto's: Mike Kwasniak

ONTDEK MEER OVER TOMMY ON TOUR