RECENZJA: Marooned, Headgate Theatre, Colchester Fringe Festival ✭✭✭

Paul T Davies recenzuje spektakl Marooned w wykonaniu Aion Theatre, zaprezentowany podczas Colchester Fringe Festival.

Marooned, Headgate Theatre, Colchester Fringe Festival, 3 gwiazdki Colchester Fringe Festival Tuż po zniszczeniach II wojny światowej poznajemy trójkę rozbitków dryfujących na małej łodzi – przedstawicieli trzech kultur: Anglii, Szkocji i Polski. Słuchamy ich historii, a sama łódź staje się mikrokosmosem ucieczki, przetrwania i historii. Henryka straciła wszystko, Polska jest dla niej krajem w ruinie; Beryl to artystka i była pielęgniarka próbująca dotrzeć do Ameryki, by tam zacząć od nowa, a Donald to dumny Szkot, okaleczony wojennymi przeżyciami. Tekst jest pełen dobrych fragmentów, a gra aktorska żywa i angażująca. Kiedy bohaterowie opuszczają łódź, by odegrać retrospekcje, wywołuje to pewien zgrzyt – zwłaszcza epizod Beryl z krótkim układem tanecznym, który wymagał dopracowania, choć Bryony Palmer nadała postaci odpowiednią dawkę egoizmu i budzącej się empatii. Adam Dunston jest idealny jako Donald, ze swoją szkocką posępnością i whisky, a Agata Szczepańska wnosi przejmujący smutek do roli Henryki, szczególnie w scenie z piękną, tradycyjną pieśnią. Przełamywanie barier między postaciami jest zagrane z wyczuciem. Momentami jednak odnosi się wrażenie nadmiaru „wypełniaczy” – zwłaszcza gdy bohaterowie śpiewają narodowe pieśni (wykonanie „We’ll Meet Again” nieco się dłuży). Brakuje też poczucia upływającego czasu; wydaje się, jakby spędzili na łodzi tylko tę godzinę, podczas której ich obserwujemy. Spektakl osiąga też wspaniały finał dzięki wykorzystaniu papierowych łódek, ale potem niepotrzebnie ciągnie się przez kilka dodatkowych kwestii, tracąc siłę tego bardzo wymownego obrazu. Mimo to, produkcja Aion Theatre ma w sobie wiele godnych polecenia elementów.