RECENZJA: Queermania, Nightmare of Dreams, Three Wise Monkeys w ramach Colchester Fringe ✭✭✭✭

Paul T Davies recenzuje spektakl Queermania, Nightmare of Dreams, zaprezentowany w klubie Three Wise Monkeys w ramach festiwalu Colchester Fringe. Queermania, Nightmare of Dreams. Three Wise Monkeys, Colchester Fringe Festival. 4 gwiazdki Strona Colchester Fringe Niezwykle inteligentna, wielowarstwowa sztuka osadzona w przyszłości, po Wielkiej Bombie, gdzie społeczeństwo podzieliło się na osoby heteronormatywne oraz LGBTQ+. Podział jest wyraźny, ale ruch anty-woke, oparty na kulcie i uwielbieniu dla Margaret Thatcher – czczący jej poglądy na temat homoseksualizmu oraz słynny Artykuł 28 (Section 28) – zyskuje na sile. Młody mężczyzna ze społeczności LGBTQ+ bierze udział w ich wiecu. Pod stałym nadzorem futurystycznego „Wielkiego Gejowskiego Brata” (Big Gay Brother), bohater staje przed sądem, konfrontując się z prawdą o swojej orientacji heteroseksualnej. To publiczność decyduje, czy winny jest on złamania prawa – Artykułu 29. Odważne dzieło Toma Stocka całkowicie odwraca pojęcia opresji oraz „coming outu”, pokazując, jak destrukcyjny i dzielący może być świat opanowany przez dogmaty. Oprawa wideo jest zdumiewająca, świetnie zmontowana i wykorzystuje współczesne cytaty, aby podkreślić aktualność przekazu. Spektakl kipi od pomysłów, a jedynym powodem, dla którego nie otrzymał pełnych pięciu gwiazdek, jest niepokojąco długi, pięciominutowy wstęp. Na ekranie niewiele się wtedy dzieje, a publiczność musi po prostu czekać – materiał ten mógłby zostać wyświetlony w czasie, gdy widzowie zajmowali miejsca. W połączeniu z kolejnymi nagraniami, choć interesującymi, mija sporo czasu, zanim aktor w ogóle pojawia się na scenie. A kiedy już wchodzi, Ewen Purser jest wyśmienity – idealnie nawiązuje relację ze swoim strażnikiem, przekonująco oddaje frustrację wynikającą z bycia wychowanym w „niewłaściwy” sposób i nie stroni od ukazania mrocznej strony bohatera. To dający do myślenia, znakomicie zrealizowany projekt, który idealnie wpisuje się w ideę festiwalu typu Fringe.