Wspominkowy czwartek: Pérola Congo

Sarah Day rozmawiała z Pérolą Congo, która obecnie występuje w spektaklu „The Color Purple” teatru Curve. Przedstawienie można obejrzeć online w ramach usługi „at Home”.

Perola Congo jako Squeak Jaki był Twój pierwszy występ w dzieciństwie i co sprawiło, że wciągnął Cię świat teatru?

Moim debiutem była szkolna inscenizacja „Bugsy Malone” w 8. klasie, ale dopiero gdy rok później zagrałam Rizzo, pomyślałam sobie: „Ooo, naprawdę mogłabym się tym zajmować!”

Moja nauczycielka dramy (pozdrowienia dla pani Langdon) opowiedziała mi o BRIT School i pomogła mi przygotować wszystkie materiały na przesłuchania. Tam tak naprawdę wszystko się zaczęło. Zanim tam trafiłam, nigdy nie miałam nawet baletek – nie miałam pojęcia, co mam zrobić z tymi cienkimi gumkami!

Jako Bet w „Oliverze” w Grange Park Opera Gratulujemy roli w „The Color Purple” w Leicester Curve. Opowiedz nam o procesie przesłuchań i o tym, jak pracowało się w samym środku pandemii.

Dziękuję! Na szczęście obyło się bez przesłuchań, ponieważ graliśmy tę produkcję już w 2019 roku i po prostu zaproszono nas ponownie. Szczerze mówiąc, była to dla mnie deska ratunku w trudnym czasie. To prawdziwe błogosławieństwo móc pracować z tą obsadą i zespołem kreatywnym nad spektaklem o doświadczeniach czarnoskórej kobiety.

Przeczytaj recenzję BritishTheatre.com tutaj Dlaczego teatr jest dla Ciebie ważny?

Bo to miejsce, w którym znalazłam rodzinę; miejsce pełne pasji i determinacji, miejsce wyzwań i nauki, przestrzeń do zabawy i arena, o którą mocno walczyłam, by móc w niej zaistnieć.

Nancy w wieku 15 lat Jak wygląda Twój proces wchodzenia w rolę?

Tym razem praca była czystą przyjemnością, ponieważ grając Squeak po raz drugi, czułam się, jakbym wracała do starej przyjaciółki. Czułam się pewniej i nie mogłam się doczekać wejścia na salę prób, by wypróbować nowe pomysły! Moją metodą było ponowne odnalezienie jej wysokiego głosu i charakterystycznego chodu, a gdy tylko założyłam perukę i kostium, pomyślałam: „No, oto ona!”.

Jak dbałaś o kreatywność w czasie lockdownu?

Dużo rysowałam i malowałam, pisałam piosenki, śpiewałam i urządzałam sobie spontaniczne sesje tańca improwizowanego w sypialni nad ranem – tak po prostu, dla frajdy!

Opowiedz nam o jednym ze swoich najlepszych lub najzabawniejszych wspomnień ze sceny.

Zabawna sytuacja miała miejsce podczas „Rodziny Addamsów”. Moim partnerem tanecznym był Scott Paige, który był dublerem Festera. Scott ma piękne włosy, ale grając Festera, musiał nosić łysinę. Chyba testował ją podczas jednego ze spektakli, grając Przodka, i żartował, że jego głowa wygląda jak jajko. Podczas tanga, numeru pełnego pasji i zmysłowości, szeptaliśmy do siebie z wielką emfazą i powagą nazwy różnych potraw z jajek!

Jakie trzy rzeczy zawsze znajdziemy w Twojej garderobie? Np. talizmany, rzeczy pomagające na scenie, niebieskie m&msy...

Przekąski – hummus, krakersy i winogrona to u mnie podstawa. Do tego szczoteczka i pasta do zębów oraz dezodorant!

Gdyby Twoje życie było spektaklem, jak by się nazywało i dlaczego?

Naturalne, Nieskończone, Tak.

Jaką radę dałabyś tegorocznym absolwentom szkół teatralnych?

Bądźcie dla siebie wyrozumiali – kończycie studia w najbardziej szalonych czasach!