Żadnych złoczyńców

Wiosną 1936 roku, w ciągu sześciu dni przerwy świątecznej na Uniwersytecie Michigan, dwudziestoletni student drugiego roku napisał swoją pierwszą sztukę zatytułowaną „No Villain”. Jego celem było zdobycie prestiżowej nagrody Avery'ego Hopwooda, a co ważniejsze – 250 dolarów, których potrzebował, by móc kontynuować studia w kolejnym roku. Miller nagrodę zdobył (podobnie jak kolejną), jednak sztuka nigdy nie doczekała się wystawienia na scenie.

Moja pierwsza próba dramatyczna, co było niemal nieuniknione, traktowała o strajku robotników oraz o ojcu i jego dwóch synach. Był to najbardziej autobiograficzny tekst, jaki kiedykolwiek napisałem.

– Arthur Miller

„No Villain” opowiada historię strajku w przemyśle odzieżowym, który stawia syna w konflikcie z ojcem – właścicielem fabryki. Już tutaj Miller zgłębia teorię marksistowską, przez którą lata później musiał zeznawać przed Komisją ds. Badania Działalności Nieamerykańskiej.

Ten niezwykły debiut daje nam frapujący wgląd w młodość Millera, pokazuje zalążki jego poglądów politycznych i stanowi początek jego fenomenalnej kariery dramatopisarskiej.