Wzniesiony w latach 1928–1929 budynek Dominion Theatre musiał przejść szybką transformację w kino, gdy okazało się, że same występy na żywo nie przynoszą oczekiwanych zysków. Przełom nastąpił po rewii Judy Garland w 1957 roku, kiedy to gmach stał się prestiżową sceną dla musicali i wielkich widowisk muzycznych. Rok 1958 przyniósł premierę „South Pacific” duetu Rodgers i Hammerstein – spektakl nie schodził z afisza przez ponad 4 lata. Jeszcze większym sukcesem okazały się „Dźwięki muzyki” z 1965 roku. Gdy koniunktura ponownie zaczęła słabnąć, Dominion postanowił wyjść poza sztywne ramy tradycyjnego teatru. W latach 70. i 80. scena gościła największe gwiazdy rocka i popu – wystąpili tu m.in. David Essex, Randy Newman, Dolly Parton, Thin Lizzy, U2, David Bowie oraz Duran Duran. W przerwach między koncertami regularnie wystawiano balet i operę. Na potrzeby premiery musicalu „Time” w 1986 roku wnętrze teatru przemalowano na czarno – mimo mieszanych recenzji, tytuł utrzymał się w programie przez 2 lata. Choć budynek figuruje w rejestrze zabytków (Grade II), na początku lat 90. groziło mu zamknięcie. Przed tym losem uchroniła go w 1991 roku entuzjastyczna kampania „Save Our Theatre”. W tej samej dekadzie Dominion wielokrotnie gościł galę Royal Variety Performance oraz stał się tłem dla słynnego występu stand-upowego Billa Hicksa pt. „Revelations”. Od 2002 roku Dominion stał się domem dla musicalu „We Will Rock You”. Choć pierwotnie planowano zakończenie eksploatacji w 2006 roku, ogromne zainteresowanie widzów sprawiło, że spektakl pozostał w repertuarze na czas nieokreślony. Trwająca 11 lat seria przedstawień uczyniła go najdłużej granym tytułem w całej historii tego teatru.