Shaftesbury Theatre otwarto 26 grudnia 1911 roku jako New Prince’s Theatre, a już trzy lata później nazwę skrócono do Prince’s Theatre. W początkowym okresie działalności przerwy między kolejnymi produkcjami bywały dość długie – prawdopodobnie ze względu na dużą konkurencję, jako że był to ostatni gmach wzniesiony przy słynnej Shaftesbury Avenue. Mimo to scena mogła pochwalić się sukcesami takich tytułów jak „Trzej muszkieterowie”, „Dyplomacja” czy niezwykle popularny, 18-tygodniowy sezon z repertuarem Gilberta i Sullivana w 1919 roku. Po przejęciu obiektu przez EMI w 1962 roku, teatr stał się domem dla wielkich hitów z Broadwayu. Na afiszu pojawiły się m.in. „Mężczyźni wolą blondynki” (1962) oraz „Jak odnieść sukces w biznesie zanadto się nie wysilając” (1963). Największym triumfem okazał się jednak musical „Hair”, który zagrano aż 1998 razy – ze sceny zszedł dopiero w 1973 roku w wyniku niespodziewanego zawalenia się sufitu. Budynek udało się uratować przed planowaną rozbiórką dzięki kampanii związku zawodowego Equity. Po ponownym otwarciu w 1975 roku teatr pozostał wierny muzycznemu profilowi, goszcząc takie przeboje jak „West Side Story” (1975), „They’re Playing Our Song” (1980), „Follies” (1987) czy kultowe „Rent” (1998). W międzyczasie obiekt przeszedł w ręce Theatre of Comedy Company, a w 2006 roku został na krótko zamknięty w celu renowacji. Od tamtej pory Shaftesbury Theatre nie zwalnia tempa, prezentując największe hity, w tym europejską premierę „Lakieru do włosów” (Hairspray), przeniesione z Garrick Theatre „Rock of Ages” oraz światową premierę musicalu „Stąd do wieczności”.