Teren, na którym stoi dzisiejszy New London Theatre, od czasów elżbietańskich był miejscem spotkań w tawernach i teatrach rewiowych. Dawniej mieściła się tu gospoda The Great Mogul, kojarzona z postacią słynnej Nell Gwynne. W XIX wieku powstał tu The Mogul Saloon (zbudowany w 1847 roku), który w 1851 roku przekształcono w Middlesex Music Hall, a w 1911 roku przebudowano na New Middlesex Theatre of Varieties. W 1919 roku obiekt sprzedano, odnowiono i otwarto jako Winter Garden Theatre. Na jego deskach wystawiano takie produkcje jak „Kissing Time”, „A Night Out”, „Sally”, „Primrose”, „Funny Face” (z Fredem Astaire’em w roli głównej), „On The Rocks”, „Hotel Paradiso” czy „The Iceman Cometh”, zanim teatr na stałe zamknięto w 1959 roku. New London Theatre zainaugurował działalność 2 stycznia 1973 roku spektaklem „Unknown Soldier and His Wife”, po którym wystawiono musical „Grease” (z Richardem Gere’em jako Dannym). Przez kilka lat od 1997 roku budynek służył jako studio telewizyjne, by później powrócić do swojej teatralnej funkcji. Największym hitem w historii teatru był musical „Cats”, który grano od 1981 do 2002 roku – odbyło się łącznie 8 949 przedstawień. Spektakl ten dzierżył tytuł najdłużej granygo musicalu na West Endzie aż do 2006 roku, kiedy to został zdetronizowany przez „Les Misérables”. W 2018 roku Andrew Lloyd Webber, którego Really Useful Group jest właścicielem budynku od 1991 roku, ogłosił zmianę nazwy na Gillian Lynne Theatre. Stał się on tym samym pierwszym teatrem w Londynie nazwanym na cześć kobiety. Dame Gillian Lynne rozpoczęła karierę taneczną jako baletnica, dołączając do Sadler’s Wells Ballet podczas II wojny światowej. Swoje pierwsze wielkie solo zatańczyła w Royal Opera House w dniu swoich 20. urodzin. Później dołączyła do Royal Ballet i została gwiazdą West Endu, występując m.in. w London Palladium oraz w głośnych produkcjach takich jak „Can-Can” w London Coliseum. Lynne szybko zyskała renomę jako choreografka i reżyserka, współpracując z English National Opera, Royal Shakespeare Company oraz wieloma scenami West Endu i Broadwayu. Najbardziej znana jest ze współpracy z Andrew Lloyd Webberem – stworzyła choreografię do „Cats” (premiera w New London Theatre w 1981 roku), „The Phantom of the Opera” (drugi najdłużej grany musical West Endu) oraz „Aspects of Love”. W 2013 roku Lynne otrzymała nagrodę specjalną Olivier Awards za zasługi dla teatru, a w 2014 roku została uhonorowana tytułem Dame w ramach noworocznej listy odznaczeń królowej. Obecnie w teatrze wystawiana jest entuzjastycznie przyjęta przez krytyków produkcja Andrew Lloyd Webbera — <a href="https://www.britishtheatre.com/shows/school-of-rock/" target="_blank" rel="noopener">School Of Rock</a>.