Op de plek van het moderne New London Theatre stonden sinds de Elizabethaanse tijd al herbergen en variététheaters. Destijds was het een taveerne genaamd The Great Mogul, die in nauw verband stond met Nell Gwynne. In de 19e eeuw herbergde de locatie The Mogul Saloon (gebouwd in 1847), die in 1851 de Middlesex Music Hall werd en in 1911 werd herbouwd als het New Middlesex Theatre of Varieties. In 1919 werd het theater verkocht, gerenoveerd en heropend als het Winter Garden Theatre. Hier was een reeks beroemde producties te zien, waaronder Kissing Time, A Night Out, Sally, Primrose, Funny Face (met Fred Astaire), On The Rocks, Hotel Paradiso en The Iceman Cometh, voordat het in 1959 definitief de deuren sloot. Het New London Theatre opende op 2 januari 1973 met Unknown Soldier and His Wife, gevolgd door Grease (met Richard Gere als Danny). Vanaf 1997 werd het theater enkele jaren als televisiestudio gebruikt voordat het weer een theaterfunctie kreeg. Het grootste succes van het theater was de musical Cats, die van 1981 tot 2002 maar liefst 8.949 voorstellingen speelde. Tot 2006 hield de show het record voor de langstlopende West End-musical, totdat Les Misérables dit verbrak. In 2018 kondigde Andrew Lloyd Webber — wiens Really Useful Group het gebouw sinds 1991 in bezit heeft — aan dat het theater zou worden omgedoopt tot het Gillian Lynne Theatre. Het is daarmee het eerste theater in Londen dat naar een vrouw is vernoemd. Dame Gillian Lynne begon haar carrière als ballerina bij het Sadler’s Wells Ballet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Op haar twintigste verjaardag danste zij haar eerste grote solo tijdens de heropening van het London’s Royal Opera House. Ze maakte de overstap naar het Royal Ballet en werd een gevierd danseres in West End, waar ze schitterde in het London Palladium en in grote producties zoals Can Can in het London Coliseum. Lynne verwierf al snel faam als choreografe en regisseur. Ze werkte aan producties voor de English National Opera en de Royal Shakespeare Company, evenals aan talloze shows op West End en Broadway. Ze is wellicht het meest bekend door haar samenwerkingen met Andrew Lloyd Webber: ze verzorgde de choreografie voor Cats (dat in 1981 opende in het New London Theatre), The Phantom of the Opera (de op één na langstlopende West End-musical) en Aspects of Love. Lynne ontving in 2013 een Special Award tijdens de Olivier Awards voor haar tomeloze inzet voor de theaterwereld. In 2014 werd ze benoemd tot Dame in de Queen’s New Year’s Honours list. Momenteel is het theater de thuisbasis van de veelgeprezen productie van Andrew Lloyd Webbers <a href="https://www.britishtheatre.com/shows/school-of-rock/" target="_blank" rel="noopener">School Of Rock</a>.