ELEŞTİRİ: Kieran Hodgson '75, Pulse Festival Ipswich ✭✭✭✭

Paul T Davies, Pulse Festival 2019 kapsamında New Wolsey Tiyatrosu'nda sahnelenen Kieran Hodgson '75 oyununu değerlendiriyor.

Kieran Hodgson ‘75

Pulse Festivali, New Wolsey Tiyatrosu, Ipswich.

8 Haziran 2019

4 Yıldız

Bu yılki Pulse Festivali, Chris Thorpe'un -aksini iddia etse de aslında tam bir Brexit oyunu olan- Status eseriyle açılmıştı. Festivali harika bir şekilde tamamlayan Kieran Hodgson imzalı '75 ise, 1970'lerde Avrupa Birliği'ne giriş nedenlerimizi ve güncel durumumuzu anlamaya yönelik son derece kişisel bir arayış sunuyor.

Bir karakter komedyeni olan Hodgson, çeşitli siyasilerin taklitlerinde ustalık sergiliyor; ancak bunlar kendi yaşındaki bir komedyenden alışık olduğumuz isimler değil. Titiz bir araştırmanın ürünü olan bu performansta Hodgson, 1970'lerin birçok politikacısının sesini ve karakteristik tavırlarını adeta üzerine giyiniyor. Mike Yarwood'u hatırlayacak yaşta olanlar için (40 yaş altındakilerin bu ismi Google'da araması gerekecektir) Harold Wilson, Ted Heath, Barbara Castle ve hatta Enoch Powell'ın kusursuz taklitlerini izlemek büyük bir keyif. Gösteriyi asıl başarılı kılan ise tartışmanın temelindeki entelektüel derinlik; bir kütüphane görevlisi karakterinin yaratılması ve seslerin Harry Potter'daki asa dağıtımı tarzında sunulması dahice.

Her şeyden öte, o dingin ve duru anlarda Hodgson, Ayrılma (Leave) veya Kalma (Remain) nedenlerine tarafsız bir gözle bakıyor ve Avrupa meselesinin uzun zamandır bir zorluk teşkil ettiğini çok iyi vurguluyor. Endişe verici olan şu ki, hepimizin uğruna çabalaması gereken barış, kalıcı bir durumdan ziyade geçici bir iyileşme gibi görünüyor. Son derece karizmatik bir icracıdan çıkan bu zeki, komik, sürükleyici ve düşündürücü gösteri; insanın duyar duymaz kaçmak istediği o malum "B" kelimesini (Brexit), ilginizi kaybetmeden dinletme mucizesini başarıyor!

PULSE FESTİVALİ WEB SİTESİ

Paul T Davies'in diğer eleştirilerini okuyun