RECENSIE: Ana Gasteyer en Seth Rudetsky, Seth Concert Series Online ✭✭✭✭✭

Julian Eaves recenseert de nieuwste online aflevering van de Seth Concert Series met gastoptredens van Ana Gasteyer en Seth Rudetsky.

The Seth Concert Series: met Seth Rudetsky en Ana Gasteyer

Online

Zondag 6 december (live) en maandag 7 december (herhaling)

5 sterren

Website van Seth Rudetsky

Deze aflevering van Seth Rudetsky's inmiddels vertrouwde cabaret-en-talkshow-concept kende een sprankelende start. Ana Gasteyer maakte haar entree met een zeldzaam en uiterst welkom vleugje choreografie in dit verder nogal statische format. Direct toonde ze haar cabaret-ervaring met een krachtige (en zeer toepasselijke) hit van Irving Berlin: 'I've Got My Love To Keep Me Warm'. Na deze vrolijke aftrap werd het nog bruisender met het oude nummer van de Andrews Sisters, 'Proper Cup of Coffee' (van Aaron Gershunoff en Emanuele Pellegrini, zoals we ons ongetwijfeld herinneren). Deze sterke nummers werden aaneengesmeed door de vonken en het verbale vuurwerk van Gasteyer, die — gemengd met de scherpe humor van de gevatte heer Rudetsky — de vaart er goed in hield.

Gezegend met een stem die moeiteloos schakelt tussen de nuchtere rauwheid van een huisvrouw uit de Bronx en de fluisterende verfijning van Meryl Streep, is Ana een heerlijke verhalenverteller. Ze besteedt evenveel zorg aan haar anekdotes als aan haar muzikale optredens (met de duidelijke uitzondering van haar vioolspel, waar we ook getuige van mochten zijn). Julian Fleishers 'Nothing Rhymes With Christmas', een persiflage op een komisch lied uit de jaren 40, werd soepel uitgevoerd voordat het gesprek een zijpad insloeg richting Barbra Streisand.

'Don't Rain On My Parade' (Bob Merrill/Jule Styne) — de ultieme finale van de eerste akte — vertelde ons alles wat we moesten weten over haar indrukwekkende, krachtige stem. Toch werden de echt 'grote' nummers hierna gemeden en schakelden we over naar een jazznummer, 'Everybody's Waiting For The Man With The Bag' (een kerst-noveltysong uit 1950 van Irving Tayler, Dudley Brooks en Hal Stanley). De sfeer en toon veranderden zo snel dat het je bijna duizelde. Vervolgens belandden we in een discussie over 'Saturday Night Live', waar La Gasteyer haar carrière verder vormgaf naast haar werk als actrice, stemactrice en comédienne.

Deze show is echter ook een opsteker voor liefhebbers van gezelligheid in de huiskamer: er glipt bijna geen aflevering meer voorbij zonder dat diverse huisgenoten van de gasten plotseling in beeld verschijnen. In deze editie maakten we kennis met Ulysses, haar 12-jarige zoon. Samen met hem zong ze met een heel ander stemgeluid 'He's Stuck In The Chimney Again', waarvoor Gasteyer zelf de (zeer gevatte) tekst schreef. Daarna droomden we weg bij 'If You're In The Market For A Miracle', een Joodse knipoog naar de feestdagen in een soort Tom Lehrer-stijl.

Vervolgens kwam er weer een eigen nummer van Gasteyer voorbij, nog zo’n 'seculiere seizoensfavoriet'. Maar we werden verrast door een zijdezacht stemgeluid à la Jackie Dankworth in de titeltrack van haar album 'Sugar and Booze'. (Dit album stond overigens de hele uitzending strategisch opgesteld op een muziekstandaard in de woonkamer van Gasteyer, tussen Ana en haar piano). Daarna een dik compliment voor Deanna Earl, de winnaar van de competitie van deze week, die een krachtige vertolking gaf van de laatste maten van 'Defying Gravity'. Gasteyer merk op — en geef haar gelijk: 'Wat krijgt ze daarvoor?' Tja. 'Eeuwige roem' en kaartjes voor een Broadway-show (de sponsor van de show is tenslotte 'Broadway World', voor wie de link nog niet had gelegd...).

In ieder geval mocht ze daarna een nummer uit 'Wicked' volledig zingen: 'The Wizard and I'. Dit klonk als nog een finale (eigenlijk klinken de meeste nummers uit 'Wicked' zo). Een echte stijlbreuk volgde met de afsluiter 'You're A Mean One, Mr. Grinch' (het verrassend tijdloze liedje van Lindsey Stirling, geschreven voor de originele tekenfilm 'How The Grinch Stole Christmas' uit 1966). Ana bracht dit met een heerlijke mix van haar lijzige cabaret-stijl en Broadway-showmanschap.

Zoals veel dingen die rond Kerst aantrekkelijk worden verpakt, was de show misschien net wat meer glitter en glamour dan pure diepgang, maar er is een publiek voor dit soort vermaak en deze aflevering wist dat publiek perfect te bedienen. Ze heeft het nog steeds in zich.