RECENSIE: Antigone, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭

Paul T Davies recenseert Antigone, nu te zien in The Mercury Theatre in Colchester.

Adeola Yemitan en de cast van Antigone. Foto: Pamela Raith Antigone

The Mercury Theatre, Colchester

6 oktober 2021

3 Sterren

Boek Tickets

Merlynn Tongs bewerking van het klassieke stuk van Sophocles trekt het verhaal uit de geschiedenisboeken en benadrukt krachtig de hedendaagse relevantie. Het verzet tegen de gevestigde orde, een samenleving die zichzelf na een oorlog weer moet opbouwen, een tirannieke heerser die geen enkel tegengeluid dult en een rouwende zus die vastbesloten is om beide verloren broers te eren; het zijn krantenkoppen die we vandaag de dag maar al te vaak tegenkomen. Regisseur Dawn Walton heeft een glasheldere visie op de tekst, die tot leven wordt gewekt door het betonnen, sobere decorontwerp van Simon Kenny en uitstekend acteerwerk. Hoewel ik de productie over het geheel genomen eerder interessant dan meeslepend vond, staat het morele debat centraal op het toneel.

Joseph Payne en Wendy Kweh in Antigone. Foto: Pamela Raith

Het is bewonderenswaardig om te horen dat de rol van Antigone de eerste professionele rol is voor Adeola Yemitan. Ze is een gepassioneerde, energieke heldin die op interessante wijze ook de naïeve aspecten van Antigones daden naar voren brengt. Ik geloofde oprecht dat ze de werkelijke consequenties van haar plan niet volledig had doordacht. Ze vindt haar gelijke in de sublieme vertolking door Joseph Payne als Haemon. Hij is verliefd op Antigone en probeert wanhopig zijn moeder ervan te overtuigen het doodvonnis van Antigone te herroepen, totdat hij uiteindelijk ook zichzelf opoffert. Een vrouwelijke Creon is een effectieve keuze — "Ik ben de eerste vrouw ooit in deze positie" — maar ik vond dat Wendy Kweh iets meer van een 'Iron Lady' nodig had om werkelijk tiranniek over te komen, al is haar verdriet aan het slot zeer overtuigend. Als Ismene zong Francesca Amewudah-Rivers een groot deel van haar tekst. Hoewel de muziek van Blasio Kavuma prachtig is, gold voor mij 'less is more'; het werd te veel ingezet, wat het tempo uit de voorstelling haalde. Emma Dewhurst is een uitstekende Tiresias, de alwetende profeet, al is het jammer dat we haar pas in de slotfase van de show ontmoeten.

Emma Dewhurst in Antigone. Foto: Pamela Raith

Met een speelduur van 80 minuten zonder pauze moet de voorstelling haar tempo en ritme nog definitief vinden, maar daar bestaat geen twijfel over dat dit zal gebeuren. Toen ik op de premièreavond de geanimeerde discussies in de foyer tussen de verschillende schoolklassen opving, werd duidelijk dat de kracht van deze productie ligt in het aanwakkeren van debat. Ik merk dat ik zelf ook blijf terugdenken aan specifieke scènes, een zeker teken van een positieve impact.

Te zien tot en met 16 oktober in het Mercury Theatre in Colchester.