RECENSIE: La Ronde, Bunker Theatre ✭✭

Alex Vlahos, Amanda Wilkinson, Lauren Samuels en Leemore Marrett Jr in La Ronde La Ronde

Bunker Theatre

13 februari 2017

2 sterren

Boek Nu

Er valt veel te zeggen over La Ronde, maar je kunt zeker niet beweren dat het voorspelbaar is.

Er zijn 3.000 mogelijke versies van deze voorstelling, waarbij de personages worden toegewezen aan een vierkoppige cast door aan een groot rad te draaien. De personages zijn gender- en kleurneutraal geschreven, wat betekent dat de leden van de diverse cast alle mogelijke rollen uit hun hoofd moeten kennen.

Het oorspronkelijke stuk werd geschreven door Arthur Schnitzler als een reeks korte scènes over het Wenen van de jaren 1890; deze vernieuwde versie van Max Gill verplaatst het decor naar het hedendaagse Londen.

Alex Vlahos en Amanda Wilkin in La Ronde.

Liefde en seks vormen de rode draad in deze productie (hoewel de daad zelf nooit op het toneel wordt getoond); de vloeibaarheid van de casting zorgt voor interessante matches en doorbreekt vaak vastgeroeste percepties en traditionele genderrollen.

Het draaien aan het rad zorgt bovendien voor de nodige dramatische spanning en komische situaties. Op de avond dat ik de voorstelling bezocht, werd Leemore Marrett Jr door het rad acht keer op rij overgeslagen, waardoor hij tot groot vermaak van het publiek pas de laatste paar minuten op het toneel verscheen.

Hoewel het uitgangspunt vernuftig is, laat de uitvoering te wensen over. Personages komen en gaan in een razend tempo, en met slechts enkele minuten om diepgang te creëren, vervalt het geheel vaak in een parade van karikaturen. Ze voelen zo inwisselbaar aan dat het voor de uitstekende cast lastig is om echt drama op te roepen, terwijl de sketches weer net niet grappig genoeg zijn om als op zichzelf staande komische scènes te werken.

Leemore Marrett Jr en Alex Vlahos in La Ronde

Er zijn een paar lichtpunten; een zenuwslopende scène tussen de naïeve schoonmaakster van Lauren Samuels en de sinistere student van Alex Vlahos was perfect geacteerd en bij vlagen ongemakkelijk om naar te kijken. Ook de opgenomen getuigenissen van echte Londenaren zijn interessant, al worden ze vaak overschaduwd door de commotie rondom het rad dat tegelijkertijd draait. Deze momenten zijn helaas de uitzondering op de regel; vooral de tweede helft sleept voort en het stuk eindigt op een vrij tamme noot.

Dit ligt allerminst aan de voortreffelijke cast, die uitblinkt in wat een van de zwaarste opdrachten voor een acteur moet zijn. Ze schakelen moeiteloos tussen rollen, waarbij vooral Samuels zeer uitgesproken en boeiende personages neerzet. Het was de eerste keer dat ik haar in een niet-muzikale rol zag, maar ze heeft een natuurlijk talent voor komedie (al gaf het rad haar wellicht ook de beste rollen!).

Lauren Samuels in La Ronde.

De regie van Max Gill is scherp en wordt ondersteund door de indringende muziek van Nathan Klein, al zorgt het voortdurend veranderende verhaal voor wat logistieke vragen bij het overigens uitstekende decor (staan er in een dokterspraktijk normaal gesproken bedden in het midden van de kamer?!).

The Bunker Theatre lijkt nu al een van de hipste en meest sfeervolle locaties in Londen te worden; deze voormalige ondergrondse parkeergarage heeft een enorm potentieel voor ambitieuze producties. Maar hoewel deze bewerking van La Ronde een briljant concept is, blijft het bij een stijlvolle exercitie die aan inhoud tekortschiet.

Te zien tot 11 maart 2017

Foto's: Ray Burmiston

BOEK NU TICKETS VOOR LA RONDE IN HET BUNKER THEATRE

Lauren Samuels in La Ronde in het Bunker Theatre