RECENSIE: Macbeth, Dock X Londen ✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Macbeth met Ralph Fiennes, nu te zien in Dock X in Londen.

Ralph Fiennes. Foto: Marc Brenner Macbeth

Dock X, Londen

15 februari 2024

4 sterren

BOEK TICKETS

Welkom in het oorlogsgebied. Bijna elke hedendaagse productie van Macbeth weerspiegelt de mondiale conflicten van nu, en dat is hier zeker het geval. Het publiek wandelt langs brandende auto's en soldaten, terwijl boven hun hoofd het geluid van helikopters klinkt; een concept dat inmiddels bijna traditioneel is geworden. Maar de echte chaos begint pas in de zaal zelf, met een excentrieke stoelopstelling, kleine stoelnummers en een uiterst verward publiek. Zorg dat je ruim op tijd bent om je in de krappe, plastic en oncomfortabele stoeltjes te wurmen. Het voordeel is wel dat het podium ver de zaal insteekt (thrust stage), wat voor een intieme sfeer zorgt in de grote arena.

Ben Allen. Foto: Marc Brenner

Ralph Fiennes is een magistrale Macbeth. Vanaf het begin toont hij zijn verborgen ambitie aan het publiek, met een uitmuntende dictie waarbij woorden als “assassination” eruit springen en de zaal in worden geslingerd. De teloorgang van zijn morele kompas is perfect in beeld gebracht, al was ik minder gecharmeerd van zijn wat overdreven grapjes, vooral tijdens de banketscènes, al paste het wel bij zijn toenemende paranoia. Sterker nog, het stuk bevat veel humor; meestal wrang, maar soms ook onbedoeld. Indira Varma speelt Lady Macbeth met een uitstekend gevoel voor komische timing, maar haar uiteindelijke ondergang is minder overtuigend. Haar plan om Duncan te vermoorden wordt wel erg luchtig geopperd, maar haar mentale aftakeling komt goed over; de scène waarin ze haar handen wast is indrukwekkend neergezet. Een eervolle vermelding gaat naar Jonathan Case als een uitstekende Seyton: altijd aanwezig, altijd samenzwerend en altijd overlevend. Als Banquo is Steffan Rhodri een Kelt van de oude stempel; hij geniet zichtbaar van de taal en zijn Welshe accent vloeit moeiteloos mee met de verzen van de Bard. Ben Turner is een voortreffelijke MacDuff, volkomen overtuigend in zijn verdriet en stralend van wraakzucht. Het ensemble is sowieso erg sterk, en de drie heksen zijn als getuigen in veel scènes verweven, smullend van de vernietiging die ze aanrichten.

Ralph Fiennes en Indra Varna. Foto: Marc Brenner

Hoewel de productie geen vernieuwende inzichten biedt, zit het tempo er goed in. De gevechtsscènes zijn werkelijk meeslepend, waarbij Burnham Wood door de zaal trekt en de conflicten uitstekend zijn vormgegeven door gevechtsregisseur Kate Waters. De regie van Simon Godwin vult de gehele arena en stelt, met Fiennes als grote publiekstrekker, zeker niet teleur.

Ben Turner. Foto: Marc Brenner

Lucy Mangan, Danielle Fiamanya en Lola Shalam. Foto: Marc Brenner