RECENSIE: Musik, Leicester Square Theatre, Londen ✭✭✭✭✭

Julian Eaves recenseert Frances Barber in Musik door Pet Shop Boys en Jonathan Harvey, nu te zien in het Leicester Square Theatre, Londen.

Frances Barber in Musik.

MusikLeicester Square Theatre 11 februari 2020 5 Sterren Boek Tickets Een salvo vanuit de bohemienscene, dat de zelfvoldane bourgeoisie uit hun pluche stoelen schiet en meesleurt in de door cocau00efne gedreven, explosieve herinneringen van een verlopen 'wannabe' icoon.  Dat is een treffende samenvatting van dit buitenbeentje: een stand-up routine van een uur voor een topactrice - de sublieme Frances Barber - die tierend uithaalt naar een wereld die haar consequent de erkenning weigert die ze verdient. Eeuwen geleden, zo lijkt het, sloeg schrijver Jonathan Harvey de handen ineen met een paar popmuzikanten die dachten - zoals zovelen uit die hoek - dat ze hun stempel konden drukken op de meer 'serieuze' wereld van het musicaltheater.  Het resultaat, 'Closer To Heaven' (onlangs hernomen bij Above The Stag), draaide een fascinerende reeks voorstellingen in het Arts Theatre, op handen gedragen door toegewijde fans (ondergetekende incluis) en met argusogen bekeken door onbegrijpende critici.  In de hoofdrol schitterde 'onze' Frankie als een brandend pakhuis vol siervuurwerk in de centrale rol van nachtclubhostess en 'scene diva' Billie Trix. Negentien jaar later is ze terug, nauwelijks getekend door de tijd, maar feller en compromislozer dan ooit in een eenmansshow die een faux-autobiografische wandeling is door haar oeuvre van Pet Shop Boys-nummers. De meeste zijn gloednieuwe pastiches speciaal voor deze show, maar een paar (waaronder het opzwepende rock-'n-roll-anthem 'Friendly Fire') keren terug uit de originele productie.  Het grote verschil met deze nummers is echter dat het niet zomaar popsongs zijn: ze 'klinken' wel zo, maar ze zijn onlosmakelijk verbonden met de actie op het toneel.  Zelfs als ze over zoiets 'onbenulligs' en 'vluchtigs' gaan als soep(blikken). Ja, bij deze show loont het om ontwikkeld te zijn en je pappenheimers in de westerse popcultuur te kennen; van Sartre tot Warhol, van Dalu00ed tot Madonna, de namen vallen bij bosjes in deze luidruchtige monoloog. Stuk voor stuk zouden ze volgens La Trix iets essentieels van haar en haar cultstatus hebben gestolen.  Maar de keuze voor de locatie is bewust smoezelig en vervallen, wat de glans van haar pretenties een beetje tempert: de wat gedateerde uitstraling van het Leicester Square Theatre lijkt hier meer dan ooit op het soort kitscherige club waar Trix en haar gelijken zich het meest - misschien wel als enige - thuis voelen. In veel opzichten is de integratie van muziek en verhaal - gecombineerd met wisselende beelden van Milk Media - hier succesvoller dan in 'Closer': regisseur Josh Seymour glijdt met gemak van het ene moment naar het andere, ondersteund door de behendige bewegingen van choreograaf Anthony Whiteman.  Het decorontwerp van Lee Newby roept treffend de 'barkruk-met-bijtafeltje' sfeer op die bij zulke solo-events hoort, met een paar flitsende outfits voor Barber en een scherp uitgedacht lichtplan van David Plater.  Het geluidsontwerp van Fergus O'Hare is loepzuiver (en ik zat zowat achteraan in de lange, brede zaal). Toch voelt het nog onvoltooid.  Er is genoeg om te prikkelen, te fascineren en uit te dagen, maar het blijft een reeks lollige voorspelen die nooit echt overgaan in de grote finale.  De show eindigt en je snakt naar wat er nu gaat gebeuren.  Waar is de tweede akte?  Wellicht in haar kleedkamer, of in een restaurant, club, bar of zelfs 'thuis'?  De voorstelling schreeuwt om meer.  Harvey's grappen zijn ijzersterk, Barber brengt ze perfect en ze zingt de nummers van de PSB alsof ze voor haar geschreven zijn: en dat zijn ze ook.  Toch voelt het als een schitterend voorgerecht - een flinke, sappige filet mignon - maar waar zijn de bijgerechten?  En waar is het dessert? Misschien...  nog in de maak?  Wie zal het zeggen?  Alle roddels hierover worden met het grootste respect behandeld... en vervolgens vakkundig verspreid. Tot 1 maart 2020 BOEK TICKETS VOOR MUSIK