RECENSIE: Private Lives, Churchill Theatre Bromley (Op tournee) ✭✭✭

Private Lives

Churchill Theatre, Bromley (UK Tour)

3 sterren

Boek Tickets

Shakespeare schreef ooit dat de weg naar ware liefde nooit over rozen gaat, en hij zou daar zeker gelijk in hebben gekregen als hij een blik had geworpen op Private Lives, momenteel te zien in het Churchill Theatre in Bromley.

Het stuk begint op de aangrenzende balkons van een luxe hotel waar een gescheiden echtpaar — onwetend van elkaars aanwezigheid — op huwelijksreis is met hun nieuwe echtgenoten, Sybil en Victor. Hoewel ze aanvankelijk onthutst zijn, laait de vlam tussen het duo met bijna roekeloze overgave weer op, waarna ze samen de benen nemen naar Amanda's appartement in Parijs.

Omdat de belangrijkste scènes zich afspelen op het hotelbalkon en er slechts één decorwissel is, leunt het stuk niet zwaar op de aankleding. Toch is er overal een knipoog naar de flamboyante Art Deco-periode van de jaren dertig te zien, met name in het appartement van Amanda.

In deze klassieker, een van Noel Cowards meest tijdloze komedies, werden de hoofdrollen van Amanda en Elyot eerder vertolkt door grootheden als Maggie Smith en Alan Rickman. Hoewel het stuk de thema's plicht, morele verplichting en vrije wil lichtjes aanstipt, is het vooral de temperamentvolle maar verleidelijke Amanda, hier gespeeld door Laura Rogers, die de kijker inpakt met haar vertolking van de ietwat losbandige vrouw des huizes. Vooral haar gedans zorgt voor veel vermaak.

Toch is het geen rozengeur en maneschijn voor het paar. Hun nieuwsgierigheid naar mogelijke minnaars tijdens hun vijfjarige scheiding ontaardt al snel in vlijmscherpe sneren en snelle oneliners. Het resulteert in een suggestieve vechtpartij tussen haar en Elyot die het publiek op het puntje van hun stoel houdt, terwijl het hen herinnert aan de flinterdunne grens tussen liefde en haat. Tom Chambers zet een gevatte Elyot neer, al vallen de grappen in de tweede helft soms net even dood omdat zijn tekstlevering af en toe wat gehaast overkomt.

De plotselinge komst van de saaie Victor (Richard Teverson) en de preutse Sybil (Charlotte Ritchie) vormt een kundig tegenwicht voor de ruziënde geliefden. Ze worden enkel onderbroken door de Franse dienstmeid Louise (Victoria Rigby), die de ravage de volgende ochtend ontdekt.

De hoofdrolspelers zingen een kort fragment en de muziek bevat een van de bekendste nummers van Coward, 'Some Day I’ll Find You'. Toch was meer muziek welkom geweest, net als een tikkeltje meer theatraal lef en speelsheid.

Hoewel de komische timing in de tweede helft soms wat inzakt, is deze productie van Cowards klassieker een pareltje. Het bewijst de blijvende relevantie van Private Lives en het vermogen om ook een hedendaags publiek te plezieren.

Sorry Sybil en Victor, maar wie zit er eigenlijk te wachten op een keurige liefdesrelatie?

BOEK TICKETS VOOR DE UK TOUR VAN PRIVATE LIVES