RECENSIE: Something Something Lazarus, King's Head Theatre ✭✭✭✭

Daniel Cech-Lucas als Jay in Something Something Lazarus

King’s Head Theatre

16 maart 2016

4 Sterren

Boek Nu Something Something Lazarus is een gloednieuwe musical van ongeveer 80 minuten zonder pauze, die momenteel te zien is in het King’s Head Theatre. En wat een belevenis is het!

In het cabaret de Midnight Sun zijn Daisy en Vee druk aan het repeteren voor de première van die avond. De spanning is om te snijden en een crisis hangt in de lucht. Daniel, de eigenaar van de Midnight Sun, staat op het punt van instorten.

Meer verklappen zou de nodige spoilers bevatten. Something Something Lazarus is ongebruikelijk, uniek en een veelbelovend voorteken voor de toekomst van musicaltheater in het Verenigd Koninkrijk.

Valerie Cutko als Vee

Something Something Lazarus heeft een script en liedteksten van John Myatt en muziek van Simon Arrowsmith. Het programmaboekje beschrijft uitgebreid de ontwikkeling van het stuk, dat blijkbaar begon met iets te veel gelijkenissen met Stephen Kings Carrie. Daar merk je nu overigens niets meer van. De voorstelling verlegt de grenzen van het musicalgenre en durft flinke artistieke risico's te nemen met de vorm.

De schrijvers hanteren een techniek die vergelijkbaar is met die van Maury Yeston in Grand Hotel. In die show flitst het leven van de Baron aan hem voorbij midden in een lied, terwijl er een kogel op hem afvliegt. Dat gebeurt ook in Something Something Lazarus, maar dan op een veel uitgebreidere manier.

Ralph Bogard als Daniel

Het hechte ensemble van vier acteurs drijft de show en is op een vreemde manier fascinerend. Daisy Amphlett (tevens de muzikaal leider) en Valerie Cutko spelen de artiesten in dit bizarre cabaret. Ralph Bogard vertolkt de rol van eigenaar Daniel, met Daniel Cech-Lucas als Daniels vriend Jay. Geen van hen komt over als bijzonder 'normaal'. Ego's vieren hoogtij en gezond verstand is ver te zoeken. Alles draait uiteindelijk om 8 cruciale seconden, en wat voor een seconden! Een groot compliment aan Daniel Cech-Lucas, die als spreekstalmeester in de tweede helft de regie en het concept van de show stevig in handen houdt.

Interessant is dat je de voorstelling puur op visueel niveau kunt beleven, maar wie er meer uit wil halen, vindt subtiele aanwijzingen door de hele performance heen. Deze bieden volop verdieping voor de personages en trekken je verder de wereld van de Midnight Sun in. Het geeft inzicht in Jay, die al vroeg de katalysator van het verhaal lijkt te zijn, mede dankzij een mes. Verwijzingen naar echte persoonlijkheden zoals Harry Clayton-Wright geven personages als Jay meer diepgang, waardoor we een beter begrip krijgen van het stuk en wie deze mensen werkelijk zijn.

Daisy Amphlett als Delia

Op muzikaal vlak zitten er een paar pareltjes tussen. Vooral Cathedral, Alive en Promises Apologies trokken mijn aandacht. In Something Something Lazarus stuwen de liedjes het plot niet zozeer voort, maar leggen ze op een interessante manier de zielenroerselen van de personages bloot.

In een tijd waarin we nieuw musicaltalent in Groot-Brittannië moeten stimuleren, is het bemoedigend om werk als dit te zien. Ik hoop vurig op een vervolg en zou graag willen zien wat er mogelijk is met een groter productiebudget.

Something Something Lazarus speelt tot en met 2 april 2016 in het King's Head. Boek Nu!