RECENSIE: The Events, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭✭✭

De cast van The Events. Foto: Robert Day The Events

Mercury Theatre Colchester.

6 juni 2017

5 sterren

BOEK TICKETS

The Events is het antwoord van toneelschrijver David Greig op de terreuraanslag in Noorwegen in 2011, waarbij een extreemrechtse terrorist negenenzestig mensen op een eiland vermoordde, velen van hen jongeren. Hoewel het stuk fictief is, is het pijnlijk actueel; met de première slechts enkele dagen na de aanslagen op London Bridge zal dit werk waarschijnlijk nog jaren relevant blijven. Echter, in het verlengde van het One Love-concert in Manchester, onderzoekt het stuk ook het proces van  heling door middel van muziek.

Anna O'Grady en de cast van The Events. Foto: Robert Day

Claire leidde een koor: een multiculturele, gastvrije en diverse bijeenkomst zonder discriminatie voor mensen die van zingen en gezelligheid houden. 'De Jongen' valt hen aan en vermoordt velen van hen. Tijdens haar herstel probeert Claire een antwoord te krijgen op de enige vraag die er echt toe doet: waarom? De waarheid is dat we het misschien nooit zullen weten; zoals de jongen zegt: “shit happens.” Deze voorbeeldige en uitmuntende productie neemt het publiek mee langs alle facetten van de verschrikking, maar biedt aan het einde een prachtige sprank hoop.

De integere en bemoedigende regie van Dan Sherer heeft veel originele accenten aan het script toegevoegd, en een fantastisch gemeenschapskoor, onder leiding van Scott Gray, verzorgt een vocale soundtrack die het verhaal briljant ondersteunt. Dit is geen sobere presentatie in repetitiestijl zoals we die zagen bij de Young Vic; het uitmuntende bewegingswerk van Nancy Kettle heeft het script van extra diepgang voorzien, met name in een solostuk van Claire dat de vlucht, de angst en de horror van die dag symboliseert. Het feit dat de koorleden een naam hebben en zo dicht bij het publiek staan, maakt dit geheel nog krachtiger.

Anna O'Grady en Josh Collins in The Events

En dan zijn er de hoofdrollen, twee van de beste vertolkingen die ik ooit in het Mercury heb gezien. Anna O’Grady geeft alles in de rol van Claire; ze voert ons mee door elke emotie, beleeft elke regel en speelt gepassioneerd en toegewijd. En Josh Collins is simpelweg buitengewoon, niet alleen als de Jongen, maar ook in zijn subtiele gedaanteverwisselingen als extreemrechts politicus, de vader van de jongen, een priester en zelfs de vriendin van Claire. De intimiteit van de studio is perfect voor dit stuk; de jongen loopt door het publiek en beide acteurs spreken ons rechtstreeks aan. De rillingen lopen je over de rug; dit is acteerwerk van de allerhoogste plank.

De productie is prachtig uitgelicht door Matt Leventhall, met een indringend geluidsontwerp van Tom Wilson. Aanvankelijk vroeg ik me af of het decor van James Cotterill niet wat te overweldigend was voor de ruimte, maar naarmate het stuk vordert, wordt het een perfect symbool voor de versteende ziel van Claire, waarvan ze voelde dat die haar verliet op het moment van de aanslag, totdat het nieuwe koor het toneel betreedt bij de ontroerende ontknoping.  Ondanks het zware onderwerp benadrukt deze prachtige productie tederheid en herstel; het nummer 'Tender' van Blur is dan ook een van de sleutelnummers. Perfect theater.

Tot 17 juni 2017

BOEK TICKETS VOOR THE EVENTS IN HET MERCURY THEATRE