Het Harold Pinter Theatre opende op 15 oktober 1881 voor het eerst zijn deuren, destijds onder de naam The Royal Comedy Theatre. In de beginjaren was het theater het toneel voor operaproducties zoals Falka en Erminie, waarna het tijdens de Eerste Wereldoorlog diverse revues presenteerde. Door de oprichting van de Watergate Club in 1956 konden er voorstellingen worden opgevoerd die eerder verboden waren onder de Theatres Act van 1843. Hierdoor vonden de Britse premières van klassiekers als Tea and Sympathy, A View From the Bridge en Cat On A Hot Tin Roof hier plaats. Eind jaren 50 werd de censuur versoepeld, totdat de wet in 1968 definitief werd ingetrokken. Deze nieuwe vrijheid leidde tot grote successen, waaronder Savages in 1973 en het West End-debuut van The Rocky Horror Show in 1979. De twee grootste triomfen van het theater vonden plaats aan het einde van de 20e eeuw: een acht weken durende uitverkochte reeks van Little Malcolm and his Struggle Against the Eunuchs brak alle records, gevolgd door een lovend ontvangen productie van The Caretaker met Michael Gambon in 2000. Recentelijk bood het theater onderdak aan uiteenlopende producties zoals Donkey’s Years (2006), Boeing-Boeing (2007-2008, dat later naar Broadway verhuisde en daar een Tony Award won) en Sunset Boulevard (2008-2009). Op 7 september 2011 werd bekendgemaakt dat het theater zou worden omgedoopt tot het Harold Pinter Theatre, als eerbetoon aan de invloedrijke 50-jarige carrière van de toneelschrijver. Diverse stukken van Pinter zijn hier opgevoerd, waaronder The Homecoming, The Caretaker, The Collection en The Lover. Pinter regisseerde zelf ook een productie van Simon Grays The Old Masters in 2005. De nieuwe naam ging officieel in op 14 oktober.