Wybór krytyka: 10 najlepszych sztuk na West Endzie – 1 kwietnia 2015

Jaki spektakl warto zobaczyć w pierwszej kolejności podczas wizyty na West Endzie?

Przygotowaliśmy to zestawienie, aby oszczędzić Wam żmudnych poszukiwań! To nasz subiektywny ranking – a każdy ma przecież własny – oparty na opiniach naszych recenzentów. Listę będziemy regularnie aktualizować, by promować nowe produkcje i brać pod uwagę zmiany w obsadach.

Spektakle wystawiane dłużej niż trzy lata nie zostały ujęte w rankingu – skupiamy się wyłącznie na nowych lub stosunkowo świeżych tytułach dostępnych obecnie na londyńskich afiszach.

Nie zwlekajcie, rezerwujcie bilety!

1. A View From The Bridge (Widok z mostu)

W samym centrum burzy ludzkich emocji, która rozpętuje się na surowej scenografii Jana Versweyvelda, króluje hipnotyzująca i bezbłędna kreacja Marka Stronga. Silny, napięty niczym struna, niczym wulkan u progu erupcji – Eddie w wykonaniu Stronga to występ, który zdarza się raz na pokolenie.

Przeczytaj naszą recenzję | Spektakl WYPRZEDANY

2. Oppenheimer

Morton-Smith stworzył arcydzieło, któremu Angus Jackson – dzięki genialnej obsadzie i reżyserii – nadał pełnię blasku i mocy. Każdy z aktorów daje tu z siebie wszystko. John Heffernan w roli tytułowej, dźwigający na swoich barkach ciężar całego spektaklu, prezentuje światowy poziom. Jest magnetyczny, zmienny i po prostu wspaniały.

Przeczytaj naszą recenzję | Zarezerwuj teraz

Ralph Fiennes i Indira Varma w sztuce Shawa „Man and Superman” 3. Man and Superman (Człowiek i nadczłowiek)

W centrum uwagi, mierząc się z herkulesowym wyzwaniem gęstego, skomplikowanego dialogu, staje Ralph Fiennes w absolutnie szczytowej formie. Tryska niespożytą energią i choć wypowiada tekst w imponującym tempie, każde słowo ma swoją wagę, a każdy fragment staje się dla widza jasny i zrozumiały. Jest fenomenalny, niczym wiązka prądu uwięziona na scenie. Olśniewająca produkcja Simona Godwina sprawia, że sztuka Shawa – ten filozoficzny mecz tenisowy na argumenty i ideały – kipi dowcipem i innowacją.

Przeczytaj naszą recenzję | Zarezerwuj teraz

4. My Night With Reg (Moja noc z Regiem)

Niektóre kreacje są tu celowo bardziej wyraziste, bardziej komediowe i mniej konfrontacyjne niż w Donmar Warehouse. Choć może to osłabiać dramatyzm sztuki, z pewnością trafia w gusta szerszej publiczności na West Endzie. Aktorstwo wciąż pozostaje na najwyższym poziomie, a siła tekstu, choć nieco złagodzona, nadal mocno wybrzmiewa. Lewis Reeves, Richard Cant i Matt Bardock są w swoich rolach jeszcze lepsi niż w poprzedniej inscenizacji.

Przeczytaj naszą recenzję | Zarezerwuj teraz

Fot.: Savannah Photographic 5. Wink

Coraz bardziej intymny i dosadny dialog, pełen momentów błyskotliwego komizmu, szybko wymyka się spod kontroli, zderzając się z rzeczywistością w napiętym, niepokojącym i mrocznym finale, który pozostawia bohaterów poharatanych emocjonalnie.

Przeczytaj naszą recenzję | Zarezerwuj teraz

A Breakfast Of Eels. Fot.: Nobby Clark 6. A Breakfast of Eels

Tekst przypomina ogromny gobelin utkany z ciszy, banalności, objawień, humoru i głębokiej tęsknoty. Dialogi bywają liryczne i sugestywne, jednak pod ich powierzchnią pulsuje ból i poczucie niedopasowania. Andrew Sheridan i Matthew Tennyson idealnie się uzupełniają, a ewolucja ich postaci w trakcie spektaklu jest poprowadzona z niezwykłym wyczuciem. Złożone i wciągające kino teatralne.

Przeczytaj naszą recenzję | Zarezerwuj teraz

7. Shakespeare in Love (Zakochany Szekspir)

Trudno przypomnieć sobie, przynajmniej w ciągu ostatnich siedmiu lat, nową komercyjną produkcję, która trafiła bezpośrednio na West End i byłaby równie zabawna, dramatyczna, porywająca i pouczająca zarazem.

Przeczytaj naszą recenzję | Zarezerwuj teraz

8. The Ruling Class

James McAvoy to prawdziwa, jaśniejąca gwiazda – elektryzuje w każdej sekundzie spędzonej na scenie. Jego spojrzenie potrafi wyrazić wszystko: w jednej chwili jest nieobliczalny i dziki, w kolejnej złowrogi, smutny, wyrachowany lub niezwykle pociągający. Często wszystko to naraz.

Przeczytaj naszą recenzję | Spektakl WYPRZEDANY

9. Happy Days (Radosne dni)

„Radosne dni” to wbrew tytułowi sztuka gorzka. To Beckett w swoim najbardziej konfrontacyjnym i surrealistycznym wydaniu. Ten niemiłosierny monolog jest prawdziwym testem wytrzymałości, zarówno dla aktorki, jak i dla widowni.

Przeczytaj naszą recenzję | Zarezerwuj teraz

10. Closer (Bliżej)

Oglądając stylowe wznowienie Davida Leveaux w Donmar Warehouse, odnosi się wrażenie, że „Bliżej” to nie tyle sztuka o ludziach, którzy nie mają jeszcze dzieci, co o dorosłych, którzy sami są dziećmi. Gierki, kłamstwa, zdrady i zemsta – relacje czwórki bohaterów przypominają bezwzględne zabawy z podwórka. Dialogi Marbera są ostre, brutalne i zjadliwe, a przy tym często niezwykle zabawne.

Przeczytaj naszą recenzję | Kup bilety