Wspomnienie o Dame Gillian Lynne

Dame Gillian Lynne

Dame Gillian Lynne DBE była wybitną primabaleriną, choreografką, reżyserką i aktorką. Przyszła na świat 20 lutego 1926 roku w Bromley w Londynie, a jej niezwykły talent do tańca odkrył... lekarz. Jako dziecko Gillian miała trudności w szkole, dlatego matka zabrała ją na wizytę, skarżąc się na wiercenie się i brak koncentracji córki. Po wysłuchaniu matki, lekarz poprosił ją na chwilę na osobność. Wychodząc z gabinetu, włączył radio i zachęcił matkę, by spojrzała na Gillian przez szybę – dziewczynka tańczyła w rytm muzyki. Lekarz stwierdził wtedy krótko: ona jest tancerką i poradził, by zapisać ją do szkoły tańca.

Kunszt Gillian zaowocował karierą, jakiej mogło jej pozazdrościć wielu współczesnych. Jej talent choreograficzny pozwolił jej współtworzyć spektakle po obu stronach Atlantyku wraz z największymi nazwiskami świata teatru.

https://www.youtube.com/watch?v=w6Awhqbbnb0

Przełomem w jej karierze był autorski spektakl „Collages” na festiwalu w Edynburgu w 1963 roku, do którego muzykę napisał Dudley Moore. David Merrick, wówczas najpotężniejszy producent na Broadwayu, był pod takim wrażeniem jej innowacyjnego stylu, że zaprosił ją do przygotowania numerów muzycznych do „The Roar Of The Greasepaint – The Smell Of The Crowd” w 1965 roku. W ciągu całej swojej kariery pracowała przy ponad 60 produkcjach na West Endzie i Broadwayu.

Przez lata Gillian współpracowała z gigantami branży przy najważniejszych tytułach tamtej epoki, jednak na zawsze pozostanie w pamięci widzów przede wszystkim jako twórczyni dwóch najdłużej granych musicali świata autorstwa Andrew Lloyda Webbera: „Cats” (Koty) oraz The Phantom Of The Opera (Upiór w operze).

https://www.youtube.com/watch?v=F9qjdQsGqzA&feature=youtu.be

„Cats” był musicalem, który nie tylko wprowadził nowatorski taniec na pierwszy plan brytyjskiej sceny, ale także (wraz z „A Chorus Line”) pomógł zrewitalizować podupadający wówczas Broadway. Mało kto zdaje sobie sprawę, jak blisko upadku był wtedy nowojorski teatr – sukces „Kotów”, a później „Upiora w operze” był tak ogromny, że dziś trudno sobie wyobrazić Broadway bez tych wielkich widowisk.

Jako choreografka doskonale czująca tancerzy, często opisywana była jako osoba przekorna, psotna i pełna temperamentu – i za to właśnie ją kochaliśmy. Choć trudno byłoby zliczyć wszystkie talenty, które przeszły przez jej ręce w licznych światowych obsadach „Kotów”, dziedzictwo jej pracy przy tym jednym tytule jest nieocenione.

https://www.youtube.com/watch?v=C43EIeDG9oU

Niedawno New London Theatre zmienił nazwę na Gillian Lynne Theatre – to pierwszy przypadek w historii, gdy teatr na West Endzie otrzymał imię kobiety niebędącej członkinią rodziny królewskiej.

Po wiadomości o jej odejściu w mediach społecznościowych pojawiły się liczne hołdy. Andrew Lloyd Webber napisał na Twitterze: „Żegnaj, najdroższa Gillie, trzy pokolenia brytyjskiego musicalu zawdzięczają ci tak wiele”. Na Facebooku wspominali ją artyści i twórcy. Mitch Sebastian napisał: „Brakuje słów... każdy, kto miał przywilej pracować z Gillie na sali prób, zrozumie. Była siłą natury – niesamowitą, seksowną i pełną energii potęgą kreatywności”. Gwiazdor Broadwayu Anthony Crivello dodał: „Była kochana przez tak wielu. Gdy sprawdzisz w słowniku hasło 'Inspirująca', znajdziesz tam zdjęcia Gillie”.

Gillian zmarła wczoraj (1 lipca 2018) w Princess Grace Hospital w Londynie. Dziś wieczorem teatry na londyńskim West Endzie przyciemnią światła, by uczcić jej pamięć.