RECENZJA: Baby Reindeer, Bush Theatre Londyn ✭✭✭✭✭

Danny Coleman-Cooke ocenia spektakl Baby Reindeer autorstwa Richarda Gadda, który jest obecnie wystawiany w londyńskim Bush Theatre.

Autorem zdjęcia jest Andrew Perry Baby Reindeer

Bush Theatre

11 października 2019

5 gwiazdek

Zarezerwuj bilety

Myślałem, że mam to już za sobą. Kilka lat temu zachwycił mnie spektakl Richarda Gadda pt. Monkey See Monkey Do – niezwykle silny i intensywny monolog wyznaniowy o nadużyciach seksualnych, których doświadczył, oraz o tym, jak zrujnowały one jego życie i karierę komediową.

Gadd nie tylko wygłosił go, przebiegając w międzyczasie wiele kilometrów na bieżni, ale opowiedział też historię, która wydawała mi się domknięciem pewnego etapu; próbą przepracowania traumy poprzez opowiedzenie jej na własnych warunkach.

Fot. Andrew Perry

Nie wiedziałem jednak, że podczas wystawiania tego nagradzanego show, autor przechodził przez kolejne piekło, znajdując się pod niewyobrażalną wręcz presją. O tym właśnie opowiada Baby Reindeer – historia stalkerki, która po krótkim spotkaniu towarzyskim uczepiła się Gadda, popadając w długotrwałą i przerażającą obsesję na jego punkcie.

Kobieta wysyłała mu setki e-maili dziennie, zostawiała wielogodzinne wiadomości głosowe, przychodziła na jego występy, a nawet wytropiła jego adres domowy i rodzinę.

Szybki, multimedialny format widowisk Gadda doskonale pasuje do tej opowieści, pozwalając na wplatanie prawdziwych wiadomości, nagrań i wywiadów, co dobitnie pokazuje skalę prowadzonej kampanii nękania.

Fot. Andrew Perry

Występ Gadda jest elektryzujący; mimo że tym razem nie korzysta z bieżni, funduje sobie podobny wycisk, przemierzając scenę energicznym krokiem i balansując między paniką, furią a błyskotliwymi wstawkami humorystycznymi.

To mistrzowsko napisany tekst – godny podziwu w swej szczerości na temat własnych błędów i odważny w przywoływaniu rozmów, które nie zawsze stawiają autora w najlepszym świetle.

Baby Reindeer to surowa i wielowarstwowa historia, która pełni również ważną rolę społeczną. Pokazuje, jak dużego wsparcia potrzebują ofiary takie jak Gadd oraz jak szkodliwe w dochodzeniu do prawdy mogą być stereotypy związane z płcią.

Ten spektakl przeczołga Was emocjonalnie i zmysłowo, ale to kluczowy głos we współczesnym teatrze, genialnie opowiedziany przez jednego z najbardziej innowacyjnych artystów obecnej sceny. Pozycja obowiązkowa.

W Bush Theatre w Londynie do 9 listopada 2019 r.