RECENZJA: Brigadoon – Album obsady New York City Center 2017 ✭✭✭✭✭

Douglas Mayo recenzuje Kelli O'Harę oraz Patricka Wilsona w nowym nagraniu obsadowym musicalu „Brigadoon” z udziałem zespołu New York City Center 2017.

Kelli O'Hara i Patrick Wilson w „Brigadoon”. Fot.: Fadi Acra

Brigadoon

New York City Center 2017 Cast Recording

Ghostlight Records

Kup egzemplarz To nowe nagranie „Brigadoon” duetu Lerner i Loewe pojawiło się jako przedświąteczna niespodzianka i muszę przyznać, że przez ostatnie tygodnie skutecznie rywalizowało o moją uwagę z pewną nianią o imieniu Mary. „Brigadoon” był trzecim wspólnym dziełem Fredericka Loewe i Alana Jaya Lernera (pierwsze dwa nie zapisały się w pamięci), a sukces tego spektaklu stał się trampoliną dla ich późniejszych hitów, takich jak „My Fair Lady”, „Paint Your Wagon”, „Camelot” czy „Gigi”. Historia magicznego miasteczka w szkockich górach Highland, które budzi się do życia tylko na jeden dzień raz na sto lat, oraz Amerykanina niepasującego do własnych czasów, podbiła serca widzów na Broadwayu. W tamtym okresie był to dziesiąty najdłużej grany spektakl w historii Broadwayu, osiągając wynik 581 przedstawień.

Obecnie New York City Center zarejestrowało obsadę swojej głośnej prezentacji z cyklu Encores z 2017 roku i efekt jest doprawdy wspaniały. Na płycie usłyszymy 27-osobową orkiestrę Encores pod batutą Roba Bermana; całość wyreżyserował Christopher Wheeldon. Udało się uchwycić pełną partyturę, w tym niektóre aranżacje taneczne napisane przez samego Loewe. Znakomita gra orkiestry wykonującej oryginalne instrumentacje Teda Royala pokazuje, jak klasyczne broadwayowskie dzieła stanowiły idealną fuzję aktora i muzyki. Ton całego spektaklu w dużej mierze wynika właśnie z orkiestracji – i bez względu na argumenty producentów, moim zdaniem żaden elektroniczny substytut nie zastąpi tak bogatego, olśniewającego kunsztu.

Kelli O'Hara wciela się w rolę Fiony MacLaren, a Patrick Wilson gra Tommy’ego Albrighta. Można się tylko zastanawiać, czy istnieje jakakolwiek klasyczna partytura z Broadwayu, której O'Hara nie potrafiłaby wyśpiewać. Jej aksamitny wokal w „Waitin' for My Dearie” to wystarczający powód, by sięgnąć po to nagranie. Między nią a partnerującym jej Wilsonem czuć prawdziwą chemię – w „Almost Like Being In Love”, z jego momentami flirtu i radosnego zawrotu głowy, jest ona niemal namacalna. Jeśli kiedykolwiek istniał idealnie dobrany duet romantycznych protagonistów na Broadwayu, to właśnie ten! Wilson wykonuje również „There But For You Go I”, wkładając w utwór mnóstwo szczerości i autentyczności, zachowując przy tym oryginalną przerwę na dialog w trakcie piosenki.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=149&v=qOAnwojVOCI

Stephanie J. Block wykorzystuje każdą komediową chwilę jako Meg Brockie. „The Love Of My Life” oraz „My Mother's Weddin' Day” to interpretacje perfekcyjne. Z kolei Ross Lekites (jako Charlie Dalrymple) swoim wspaniałym tenorem wynosi „Come To Me Bend To Me” na wyżyny. Zespół wokalny na tym nagraniu po mistrzowsku ożywia genialne aranżacje chóralne. Od „Vendor's Calls” zapraszającego nas na „MacConnachy Square”, przez zaraźliwe i dziarskie „I'll Go Home With Bonnie Jean”, grozę „The Chase”, aż po finałowe repryzy – w każdym dźwięku są bezbłędni. W finale spektaklu brzmią tak eterycznie i nieziemsko, że aż poczułem dreszcze na karku. Po zachwycającym wieczorze w tym roku z London Musical Theatre Orchestra, podczas którego na nowo odkrywaliśmy partyturę „Camelotu”, to nagranie „Brigadoon” odświeżyło moją miłość do twórczości Lernera i Loewe. Krążą słuchy, że ten album może utorować drogę do wielkiego powrotu spektaklu na Broadway – jeśli tak się stanie, będę pierwszym, który kupi bilet na samolot przez ocean, by to zobaczyć.

Brawo!

KUP NAGRANIE BRIGADOON OD GHOSTLIGHT RECORDS