RECENZJA: Lady Celeste: A Star Is Reborn, Camden Fringe w Phoenix Artist Club ✭✭✭

Lady Celeste: A Star is Reborn Camden Fringe w Phoenix Artist Club 19 sierpnia 2014 3 Gwiazdki

Pamiętam moją pierwszą wizytę na gościnnym Edinburgh Fringe Festival, a w szczególności dwa jednoosobowe spektakle, które były histeryczne, osobliwe i miały niezwykle silny, indywidualny charakter. Wciąż czuję ich moc, prawie 20 lat później. Wielu wybitnych wykonawców solo zaczyna właśnie na festiwalach Fringe, a jednym z prawdziwych obowiązków miłośników teatru jest wspieranie i zachęcanie takich artystów. Nie wszystko, co wielkie, dzieje się magicznie w National Theatre czy na West Endzie; niektórzy artyści muszą walczyć o swoje miejsce pod słońcem.

Nie ma jednak nic lepszego niż bycie świadkiem narodzin nowej gwiazdy.

W Phoenix Artist Club, w ramach eklektycznego i wartościowego programu Camden Fringe – który wciąż cieszy się zbyt małym rozgłosem w stosunku do swojego potencjału rozrywkowego – można obecnie zobaczyć solowy występ Lady Celeste w spektaklu „A Star is Reborn”.

Lady C to wielka dama staromodnego teatru. Wyobraźcie sobie połączenie Tallulah Bankhead, Dame Edny Everage, Marleny Dietrich i Roseanne Barr, dodajcie do tego fantastyczny look w stylu Art Deco (kostium, perły, płomiennoruda peruka) i już macie obraz całości.

Pomysł na show opiera się na powrocie tej nieco zapomnianej Grande Dame, która snuje opowieści o czasach swojej największej świetności. Gdyby Sally Bowles była rudowłosa, żyła wystarczająco długo i miała talent pozwalający na powrót na szczyt, mogłaby być właśnie Lady Celeste.

Mamy tu starannie przygotowane monologi kreślące historię życia Lady C (błyskotliwy, wnikliwy tekst, pełen barw i humoru), trochę śpiewu (z różnym skutkiem, choć najczęściej winę ponosił fatalny pianista, który niemal w ogóle nie wspierał wokalistki) oraz sporą dawkę ciętej, wręcz bezlitosnej improwizacji satyrycznej.

I to właśnie tam, w improwizowanych, błyskawicznych i prześmiewczych atakach na publiczność, Lady Celeste osiąga iście gwiezdny poziom wielkości.

Improwizacja komediowa nie jest łatwa – trafne ocenienie ruchu, wypowiedzi, a nawet odwrócenia głowy widza tak, by zamienić to w kopalnię komizmu, to sztuka. Łatwe czy nie, Lady Celeste posiada tę umiejętność i radzi sobie z nią po mistrzowsku.

Sala wypełniała się elektryzującym wyczekiwaniem za każdym razem, gdy Lady Celeste obierała sobie ofiarę, serwując jej reprymendę lub „językowe pieszczoty” (zależnie od wagi przewinienia widza). Były to autentycznie komiczne momenty czystej, teatralnej radości.

Lady Celeste to kreacja kompletna. Postać została doskonale przemyślana przez jej twórcę, Juliana Lovicka, i jest tak samo realna i przystępna jak słynna Dame Edna. Subtelna satyra jest dla Lady Celeste tlenem, a jej cięte riposty i „ataki” na widownię to czyste złoto.

Jak to bywa w produkcjach typu Fringe, nie wszystko jest tu idealne. Pianista psuje znaczną część materiału. Jednak pozostali muzycy, zwłaszcza wyluzowany włoski basista, dodają całości nutkę błogiego spokoju, która idealnie współgra z dostojeństwem emanującym od Lady Celeste.

To niezwykle zabawne 50 minut, w których momenty spontanicznej improwizacji są wyważone i podane z ogromnym wyczuciem.

Warto wskoczyć do tego pociągu już teraz – zobaczcie Lady Celeste, zanim wystrzeli prosto do stratosfery. Zawsze miło jest móc powiedzieć: „Byłem tam, kiedy to wszystko się zaczynało”.

I nie miejcie złudzeń – Lady Celeste zrobi karierę. To prawdziwa teatralna uczta.

Piękna, podniosła i ociekająca stylem.

Spektakl grany do 24 sierpnia. Zarezerwuj bilety na Lady Celeste: A Star Is Reborn