RECENZJA: Musical Newsies w kinach ✭✭✭✭✭

Newsies. Newsies - Wyjątkowe Wydarzenie Kinowe

W kinach na całym świecie od 16 lutego 2017

5 gwiazdek

Więcej informacji

Newsies to jeden z tych rzadkich przypadków – film Disneya, który początkowo nie odniósł sukcesu kasowego, ale przez lata zyskał status kultowego dzięki kasetom wideo i rzeszom młodych widzów, którzy wzięli tę historię do serca i uczynili ją własną. Do tego stopnia, że gdy pytano fanów, który film Disneya najbardziej chcieliby zobaczyć na scenie, Newsies regularnie trafiali na szczyt listy życzeń.

Sądzę, że nawet sam Disney nie zdawał sobie sprawy, na jakiej żyle złota siedzi w przypadku Newsies. Adaptacja przygotowana przez oryginalny zespół – Alana Menkena (muzyka) i Jacka Feldmana (teksty piosenek) – z librettem odświeżonym przez Harveya Fiersteina, trafiła najpierw do Papermill Playhouse, a następnie na Broadway. Tam stała się najszybciej zarabiającym musicalem Disneya w historii, granym przez ponad dwa lata, po czym wyruszyła w trasę narodową obejmującą ponad 65 miast w USA.

To pierwszy raz, kiedy Disney przeniósł jeden ze swoich spektakli na żywo na ekran, ale zrobili to w epickim stylu – efekt jest absolutnie porywający!

Zarejestrowany w Pantages Theatre w Los Angeles spektakl łączy oryginalną broadwayowską obsadę z obsadą objazdową. Całość sfilmowano przed 2700 fanami, a dawka talentu i entuzjazmu na scenie mogłaby roznieść dach każdego teatru.

Zainspirowany prawdziwym strajkiem gazeciarzy z 1899 roku w Nowym Jorku – kampanią mającą na celu zmianę sposobu, w jaki potentaci William Randolph Hearst i Joseph Pulitzer wynagradzali wykorzystywane dzieci – Newsies to porywająca opowieść o grupie młodych buntowników stających naprzeciw dorosłego establishmentu.

Scenograf Tobin Ost stworzył gigantyczny plac zabaw, na którym rozgrywa się ta historia o walce Dawida z Goliatem. Trzy ogromne wieże ożywiają kamienice Lower East Side – te solidne, stalowe konstrukcje płynnie poruszają się po scenie, idealnie dopełniając choreografię. Typograficzne detale i błyskotliwe projekcje Svena Ortela uzupełniają fizyczną scenografię Osta, nadając całej produkcji brudny, realistyczny klimat świata zalanego drukarską farbą.

Alan Menken dostarczył kolejną poruszającą ścieżkę dźwiękową, która w połączeniu ze świetnymi, zadziornymi tekstami Jacka Feldmana sprawia, że show rozwija skrzydła. Jestem fanem oryginalnego filmu z 1992 roku, ale libretto Harveya Fiersteina wnosi nową jakość, która czyni sceniczną wersję Newsies czymś naprawdę wyjątkowym.

Jednak to, co naprawdę zachwyca w Newsies, to choreografia Christophera Gatelliego i grupa ponad dwudziestu niesamowitych młodych wykonawców, jakich dawno nie widziałem na scenie. Zarówno układ taneczny, jak i jego wykonanie są magnetyczne i dynamiczne, co tylko podkreśla wagę opowiadanej historii.

Jeremy Jordan jako Jack Kelly w filmie Newsies

Na czele gazeciarzy stoi Jeremy Jordan, oryginalny odtwórca roli Jacka Kelly'ego z Broadwayu. Jego pełna pasji gra nie pozostawia wątpliwości, dlaczego jest naturalnym liderem grupy. Ale jak każda wielka postać, on również ma chwile zwątpienia – to właśnie te niuanse w grze Jordana czynią jego rolę tak godną uwagi.

Jeśli chodzi o samych gazeciarzy, niesamowity jest Andrew Keenan-Bolger jako Crutchie. To postać pełna hartu ducha, która mimo niepełnosprawności staje się symbolem walki o sprawę. Wykonanie przez niego nowego utworu w drugim akcie jest potężne, szczere i sprawiło, że na pokazie przedpremierowym, w którym uczestniczyłem, niejeden widz ukradkiem ocierał łzy. Ben Fankhauser jako Davey zapewnia historii niezbędną równowagę. Dzięki wsparciu rodziny stanowi przeciwwagę dla bardziej impulsywnych momentów Kelly'ego. To imponująca rola, świetnie zbalansowana przez młodzieńczą żywiołowość jego brata Lesa, granego przez Ethana Steinera.

Ben Crook (Race), Sky Flaherty (Albert), Jordan Samuels (Specs), Michael Rios (Henry), Iain Young (Finch), Anthony Zas (Elmer), Nico Dejesus (Romeo), Nicholas Masson (Mush), Jack Sippel (Darcy) i Tommy Bracco (Spot) dopełniają zespół – oglądanie tak zgranego ansamblu to czysta przyjemność.

Kara Lindsay zyskała mój dozgonny podziw za bezbłędne wykonanie jednego z najbardziej karkołomnych tekstów w piosence Watch What Happens. Można wręcz wyobrazić sobie Jacka Feldmana z szatańskim uśmiechem obserwującego wykonawczynie zmagające się z tym monologiem, ale Lindsay radzi sobie z nim w nienagannym stylu. Zadziorna i pewna siebie, idealnie współgra z grupą gazeciarzy, których wspiera.

Steve Blanchard jako Pulitzer jest nieugięty i surowy, z subtelną nutą czarnego charakteru – ani przez moment nie wątpimy w jego autentyczność. Aisha De Haas jako Medda Larkin to pełna temperamentu i niezwykle ciepła sojuszniczka chłopców, a trzeba przyznać, że bardzo jej potrzebują w starciu z wyjątkowo wrednym Wieslem, granym przez Johna E. Brady'ego.

Słowa uznania należą się Disneyowi za uwzględnienie przerwy w pokazie kinowym. Dla tych z nas, którzy mieli problem z wysiedzeniem na trzygodzinnym nędzniku („Les Misérables”), antrakt był miłym akcentem, który dodatkowo podkreślił teatralny charakter wydarzenia.

Mistrzowska inscenizacja Jeffa Calhouna nie tylko świetnie sprawdza się przed żywą publicznością, ale doskonale przenosi się na wielki ekran. Możliwość zobaczenia tej produkcji w tak bliskich ujęciach jest wspaniałym doświadczeniem. Z chęcią obejrzę Newsies ponownie z większą widownią, by sprawdzić, czy inni zareagują tak żywiołowo, jak przypuszczam. Ja sam po zakończeniu seansu miałem ochotę wstać i bić brawo.

Skoro już wiemy, jak fantastycznie wypadają Newsies, pozostaje tylko jedno pytanie: kiedy doczekamy się tej produkcji na brytyjskiej scenie?

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ O WYDARZENIU KINOWYM NEWSIES