ELEŞTİRMENLERİN SEÇİMİ: Ekim 2015'in En İyi 10 Oyunu

Londra'da ilk olarak hangi oyunu izlemelisiniz?

Hangi oyuna gideceğinize karar verme zahmetinden sizi kurtarmak için bu listeyi hazırladık! Bu seçimler tamamen bizim görüşümüzdür ve eleştirmenlerimizin düşüncelerine dayanmaktadır. Yeni yapımların radarınıza girmesi ve orijinal kadro değişikliklerini hesaba katmak için listeyi düzenli olarak güncelleyeceğiz.

Üç yıldan uzun süredir sahnelenen oyunlar dahil edilmemiştir; bu liste Londra'daki yeni veya nispeten yeni yapımlar içindir.

Öyleyse gidin ve onları izleyin!

Bu ve diğer harika yapımlar hakkında bilgi almak için bültenimize abone olun.

1. Briefs

Bu toplumsal cinsiyet, ırk ve cinsel politika tuvali, Fez Fa’anana'nın herkesi eşit derecede neşeyle iğneleyen keskin açılış konuşmasından, arsız Louis Briggs'in "güzel olmak aptal olmak demek değildir" temalı maskaralıklarına, giderek daha da soyunan Lucky Charm'ın (Lachy Shelley) kısa oyunlarına ve Dallas Dellaforce'un toplumdaki toplumsal cinsiyet rollerine dair jilet kadar keskin ve çarpıcı hicivli numaralarına kadar tüm performansa yayılıyor.

İNCELEMEMİZİ OKUYUN | BİLET AYIRTIN

2. Casa Valentina

Luke Sheppard'ın yönettiği Casa Valentina, özünde bir evlilik hikayesi. Her şey George (Edward Wolstenholme) ve Rita (Tamsin Carroll) arasındaki merkezi ilişki etrafında dönüyor. Alışılagelmişin dışında bir evlilikleri var. Rita, George'un kadın kıyafetleri giymekten hoşlandığını bilerek onunla evlendi; hatta onu sevdiği için bu arzusunu destekledi ve besledi. Kocasının kadın kıyafetleri içindeki halinin, evliliklerindeki en güzel kız olmasından memnuniyet duyuyor. Hafta sonu pansiyonlarına oda kiralamaya gelen ve içlerindeki kadını serbest bırakan diğer erkekleri de hoşgörüyle karşılıyor ve onlara annelik yapıyor. Alışılmışın dışında bir "Kırda Bir Hafta Sonu".

İNCELEMEMİZİ OKUYUN | BİLET AYIRTIN

3. Mr Foote's Other Leg

Hampstead sezonu biletleri neredeyse tamamen bitti, hatta tükenmiş bile olabilir. İade bilet bulmak için her yolu deneyin. Yapımın mutlaka West End'e geçmesi ve özellikle Theatre Royal Haymarket'ta uzun süre sahnelenmesi gerekiyor. Foote'un sihrini konuşturduğu yere en yakın olan ve Foote'un kendi tutkusunun adını taşıyan bu tiyatroda, bu zengin "erikli kek" tadındaki oyunu izlemek gerçekten müthiş olurdu.

İNCELEMEMİZİ OKUYUN

4. The Sum Of Us Above the Stag'in misyonlarından biri, her zaman hak ettiği ilgiyi görememiş veya güncelliği ve evrensel değeri yeniden hatırlatılması gereken eşcinsel temalı önemli oyunları bize hatırlatmaktır. David Stevens'ın The Sum of Us oyunu bu iki kategoriye de tam olarak uyuyor ve sonbahar sezonunun açılışında taptaze bir yapımla karşımıza çıkıyor. Sezon biletleri şimdiden tükendi! İNCELEMEMİZİ OKUYUN

The Cocktail Party'de Richard Dempsey, Christopher Ravenscroft ve Marcia Warren. Fotoğraf: Marc Brenner 5. The Cocktail Party

Bu oyunda ve bu yapımda, daha fazla yorumu hak eden ancak nispeten kısa bir incelemenin sınırlarını aşan pek çok katman var. Şunu söylemek yeterli: Bu yapım, Eliot’ın oyunlarını bir bütün olarak yeniden değerlendirmek için çok iyi düşünülmüş bir gerekçe sunuyor. Ayrıca bize, Eliot'ın isminin ardında hepimizin bildiği o tek eserden (yani aslında sahne için hiç niyet etmediği Cats'ten) çok daha önemli dramatik eserler olduğunu hatırlatıyor.

İNCELEMEMİZİ OKUYUN | BİLET AYIRTIN

İspanya Kralı V. Philip rolünde Mark Rylance. Fotoğraf: Marc Brenner 6. Farinelli And The King

Mekanın samimi görkemine mükemmel şekilde uyan, hafif ama oldukça güzel bir oyun; her şeyiyle o kadar iyi ayarlanmış ki insanı adeta sarhoş ediyor. Yetenekli Sam Crane, Farinelli'nin oyunculuk yükünü üstleniyor; ancak şarkı söyleme zamanı geldiğinde sahnede ona Purefoy katılıyor ya da Crane ile birebir aynı kostümü giymiş olarak onun yerini alıyor. Purefoy'un güçlü, zengin ve kıvrak bir kontrtenor sesi var. Onu dinlemek büyük bir keyif.

İNCELEMEMİZİ OKUYUN | BİLET AYIRTIN

7. Richard II

Sonuç olarak bu oyun, "Richard II'nin Trajedisi"nden ziyade "Richard II'nin Komedisi"ne dönüşmüş. Kahkaha peşinde yakışıksız bir çaba var; karakterizasyonlar uçlarda, dil ise hızlı gülüşler uğruna bir kenara atılmış; metnin ve durumun daha derin, karanlık tarafları büyük ölçüde göz ardı edilmiş. Bu, yapımın eğlenceli olmadığı anlamına gelmiyor; aslında eğlenceli, ancak özel bir amaç güden veya metni aydınlatan bir yapım değil. Başarılı bir okul müsameresinin sizi tatmin etmesi gibi, bu yapım da öyle bir his bırakıyor. Harika bir giriş noktası; eğer bu Shakespeare'e dair ilk deneyiminizse hayal kırıklığına uğramazsınız. Ancak derin bir içgörü veya yeni perspektifler arıyorsanız, burada bulamayacaksınız.

İNCELEMEMİZİ OKUYUN | BİLET AYIRTIN

8. Jane Eyre

Tiyatroda geçecek büyüleyici bir gece. Zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz ve oyuncu kadrosunun avucunun içi gibi bildiğini sandığımız bir materyalde nasıl yeni anlamlar bulduğuna hayran kalıyorsunuz. Bu, bireylerin parlama şansı bulduğu, ancak bütünün bireysel katkılardan daha büyük bir yankı uyandırdığı gerçek bir toplu performans (ensemble) yapımı. Beni çok etkiledi, sık sık güldürdü ama ikinci yarıda nedense olması gerektiği kadar dokunaklı gelmedi.

İNCELEMEMİZİ OKUYUN | BİLET AYIRTIN

9. Three Days In The Country Gazetecilerin davet edildiği prömiyer gecesi genellikle bir yapımın potansiyelini tam olarak değerlendirmek için çok erkendir. Bu iddialı ve umut verici yeni versiyon henüz tam anlamıyla bir başyapıt mertebesine ulaşmamış olsa da, kesinlikle bunun için gerekli temellere sahip. İNCELEMEMİZİ OKUYUN | BİLET AYIRTIN

The Curious Incident Of The Dog In the Night-Time'da Christopher rolünde Sion Daniel Young. Fotoğraf: Brinkhoff-Mogenburg 10. The Curious Incident of the Dog in the Night Simon Stephens'ın Mark Haddon'ın çok satan romanından uyarladığı The Curious Incident of the Dog in the Night-Time (Süper İyi Günler), 2013 yılında En İyi Yeni Oyun, En İyi Yönetmen, En İyi Işık Tasarımı ve En İyi Ses Tasarımı dahil olmak üzere yedi Olivier Ödülü ve 2015 Tony En İyi Oyun Ödülü'nü kazandı. BİLET AYIRTIN

Seçimlerimiz hakkında ne düşünüyorsunuz?