RECENSIE: 46 Beacon, Trafalgar Studios 2 ✭✭✭

Jay Taylor (Robert) en Oliver Coopersmith (Alan) in 46 Beacon 46 Beacon

Trafalgar Studios

10 april 2017

3 Sterren

Boek Tickets

Het toneelstuk van Bill Rosenfield speelt zich af in een kamer aan Beacon Street in Boston, Massachusetts, in 1970. Het stuk schetst op integere wijze de ontmoeting tussen Robert, een zelfverzekerde Britse acteur die in de stad is voor een voorstelling in het plaatselijke theater, en Alan, een jonge man die op het punt staat uit de kast te komen. Rosenfield baseerde het stuk op zijn eigen ervaring van zo’n avond, en de tijdsgeest is perfect gevangen in zowel het script als het ontwerp van Ruth Hall. De intieme setting van Trafalgar Studio Two draagt bij aan de knusse sfeer van het stuk; een tedere ontmoeting die voor beide mannen van grote betekenis bleek te zijn.

V.l.n.r.: Oliver Coopersmith en Jay Taylor in 46 Beacon.

Jay Taylor is als Robert heerlijk zelfverzekerd – geen arrogante acteur, maar iemand die de regie van de avond strak in handen heeft. Hij verleidt Alan zorgvuldig en teder, en toont daarbij niet alleen een perfect lichaam, maar ook Roberts onzekere relatie en verdedigingsmechanismen. Hij vindt zijn gelijke in Oliver Coopersmith als Alan: prachtig onzeker, verlegen, in ontkenning en onschuldig, maar zich uiteindelijk overgevend aan deze levensveranderende nacht met de oudere man. Beide vertolkingen zijn prachtig genuanceerd, oogsten luid gelach met scherpe oneliners en een perfecte timing, waarbij de fijngevoelige regie van Alexander Lass ervoor zorgt dat de avond zich in een stabiel tempo ontvouwt. De toonwisselingen worden schitterend behandeld, en er zitten een paar goede grappen over de theaterwereld in die het ingewijde publiek zeker zullen aanspreken!

Jay Taylor als Robert in 46 Beacon.

In de openingsmonoloog spreekt Robert het publiek toe vanuit het heden en plaatst hij het stuk in de context van 1970, met verwijzingen naar Sondheims ‘Company’ en ‘The Boys in the Band’, naast andere culturele hoogtepunten. Het stuk voelt aan als een lieflijk tegenwicht voor ‘The Boys in the Band’, zonder de zelfhaat en kattigheid van dat werk. 46 Beacon is een teder, lief stuk over een ontmoeting die je wellicht aan je eigen eerste keer doet denken, maar dat is tevens de zwakte van het script. Er is weinig drama en de inzet wordt nergens echt verhoogd; om die reden zal het wellicht moeite hebben om een blijvende plek te veroveren in de canon van het gay-drama. Echter, dat is tegelijkertijd de kracht van het stuk: de prachtige vertolkingen en de oprechte zelfreflectie.

Te zien tot en met 29 april 2017

Foto's: Pete Le May

BOEK TICKETS VOOR 46 BEACON