RECENSIE: Belleville, Donmar Warehouse ✭✭✭✭

Imogen Poots (Abby), James Norton (Zack) in Belleville bij het Donmar Warehouse. Foto: Marc Brenner Belleville

Donmar Warehouse

16 december 2017

4 sterren

Bestel tickets

Parijs is de stad van de liefde. Dat is althans de mythe die eromheen hangt. Het Amerikaanse echtpaar Zack en Abby huurt een appartement in Parijs, vooral omdat zij er altijd al naar toe wilde, en lijkt het prima te redden. Hij is een arts die graag een jointje rookt met zijn onderbuurman en huisbaas; Abby kampt met psychische problemen die nauwlettend in de gaten gehouden moeten worden. Het feit dat Zak nog huur verschuldigd is, vormt de eerste aanwijzing dat hij misschien toch niet de rots in de branding is binnen deze relatie. In de strakke, goedgeoliede regie van Michael Longhurst loopt de spanning op tot een zinderende climax waarbij je op het puntje van je stoel zit, voortreffelijk gespeeld door het volledige ensemble.

Malachi Kirby (Alioune), Faith Alabi (Amina) in Belleville bij het Donmar Warehouse. Foto: Marc Brenner Vooral in de tv-serie Happy Valley heeft James Norton al laten zien hoe effectief hij binnen een fractie van een seconde de sfeer en spanning kan laten omslaan. Wat is precies de waarheid in Zacks woorden, of is alles een leugen? Hij wordt perfect bijgestaan door de sublieme Imogen Poots (die eerder dit jaar indruk maakte in Who’s Afraid of Virginia Woolf), die constant laveert tussen slachtoffer en antagonist. Beiden houden je geboeid terwijl de spanning, en daarmee ook je sympathie, gedurende het stuk verschuift. Malachi Kirby en Faith Alabi zijn als de onderburen een geweldig tegenwicht voor de hoofdrolspelers; zij bieden lucht en een alternatieve kijk op de woorden en daden van het duo. Het geheel speelt zich af op een prachtig decor van Tom Scutt, waarbij de actie buiten het zicht net zo sterk wordt overgebracht als de actie op het toneel. Het is lastig om de term 'Hitchcockiaans' te vermijden, aangezien het stuk duidelijke kenmerken van de stijl van de meester vertoont. Het begint traag en je vraagt je wellicht af waar het heen gaat, maar al snel realiseer je je dat schrijfster Amy Herzog de zaadjes zeer slim heeft geplant. De vakkundige acteurs lokken hoorbare reacties uit de zaal uit naarmate de sfeer intenser wordt. Naar mijn mening is de slotscène, waarin de boel letterlijk wordt opgeruimd, een tikje overbodig omdat de echte ontknoping dan al heeft plaatsgevonden. Desalniettemin is het Donmar de perfecte locatie voor een zinderende thriller als deze; een claustrofobisch kamerspel dat op vele niveaus weet te raken.

T/m 3 februari 2018

BESTEL TICKETS VOOR BELLEVILLE