RECENSIE: Julius Caesar, Castle Park Theatre Colchester ✭✭✭

Paul T Davies bespreekt Julius Caesar, de slotvoorstelling van het eerste openluchtseizoen van het Castle Park Theatre.

Julius Caesar Castle Park Theatre Colchester

7 juni 2022

3 Sterren

Als afsluiter van hun allereerste seizoen in de openlucht brengt het Castle Park Theatre een hedendaagse bewerking van Shakespeare's meest politieke stuk, gesitueerd op een Engelse middelbare school. Het is een concept dat regisseur Thomas R. Edwards nauw aan het hart lijkt te liggen, maar in de buitenlucht komt het moeizaam uit de verf. De reden voor deze enscenering ontging me enigszins, tenzij de link gelegd moet worden met de hiërarchie op kostscholen waar onze politici uit voortkomen. Met een kaal podium op twee oliedrums na – waarop gedurende het stuk ritmisch wordt getrommeld – verdrinkt de voorstelling in de open ruimte en is het overgeleverd aan elke vorm van afleiding: joggers die voorbijlopen, honden, hangjongeren en de wind in de bomen. De vijfkoppige cast, inclusief de regisseur, bestaat uit volwassenen in schooluniformen. Hoewel sommige scènes effectief zijn (sterfgevallen zijn bijzonder sterk geënsceneerd), ogen andere, zoals de gevechten met stokken, ronduit koddig. De epische allure van Rome doet hierdoor eerder denken aan ruzies op het schoolplein; wellicht had een cast van jongere acteurs een effectievere 'Lord of the Flies'-vibe opgeroepen.

Het grootste pluspunt is de cast: een hecht ensemble dat zich volledig inzet voor deze visie. Thomas R. Edwards is zelf een krachtige Marcus Antonius, vooral tijdens de beroemde "vrienden, Romeinen, landgenoten"-toespraak, en Roisin Keogh zet een uitstekende Caesar en Octavius neer, waarbij ze de focus strak op de verschuivende machtsverhoudingen houdt. Ben Jacobson overtuigt als Brutus en Charlotte Luxford smeedt als Casca effectief haar plannen. De sterkste prestatie komt echter van Grace Dunne, die als een gebiedende Cassius een uitstekend debuut maakt bij het Castle Park Theatre. Vocaal zijn ze allen ijzersterk, de tekst is kristalhelder en ze bewegen als één geheel.

Teruggebracht tot een vlotte 90 minuten speeltijd (met een wat overbodige pauze) voelt de productie wat naar binnen gekeerd; het had wellicht baat gehad bij het gebruik van het volledige park in plaats van alleen het podium. De seizoensopener Ben Hur bood veel meer spektakel, en dat is voor mij het voornaamste knelpunt. In de strijd tegen de elementen moet openluchttheater de aandacht écht weten te grijpen – iets om mee te nemen voor toekomstige producties.

WEBSITE CASTLE PARK THEATRE