RECENSIE: My Kind Of Michael, Pulse Festival, New Wolsey Theatre ✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Nick Cassenbaum in My Kind Of Michael als onderdeel van het Pulse Festival 2019 in het New Wolsey Theatre.

My Kind of Michael.

Pulse Festival, New Wolsey Theatre/Colchester Arts Centre.

5 juni 2019

4 Sterren

Michael Barrymore was een megaster in de jaren 80, 90 en vroege jaren 2000; een van de bestbetaalde sterren op de Britse televisie met grote hits als Strike It Lucky en My Kind of People. Op het hoogtepunt van zijn roem kwam hij uit de kast, waarna de druk van de media toenam. In 2001 raakte hij betrokken bij een groot schandaal toen er na een feestje in zijn huis een dode man in zijn zwembad werd gevonden. Zijn carrière kwam dit nooit meer te boven. Nick Cassenbaum was nog een kind toen zijn geliefde 'Nana' Sylvie hem een videoband gaf met Barrymore's beste momenten voor Kerstmis, omdat ze in Nick de entertainer van de familie zag. Deze voorstelling is dan ook een liefdevol eerbetoon aan Barrymore, maar ook aan de tijd waarin families nog samen voor de buis kropen voor amusementsprogramma's die generaties verbonden.

Nick is een hartelijke, gulle gastheer en gebruikt het format van een spelshow om het verhaal van zijn bewondering voor Barrymore te vertellen. Samen met muzikant Andy Kelly is er volop interactie met de zaal – zonder dat het ongemakkelijk wordt – van 'Raad de begintune' tot de "CelebriTREE". Hij gebruikt het Strike It Lucky-format om de verkeerde levenskeuzes van Barrymore te duiden. Dit biedt een podium om met respect naar het einde van diens carrière te kijken, met veel medeleven voor de nabestaanden van de overleden Stuart Lubbock. Het dwingt je om anders te kijken naar de manier waarop de media sterren genadeloos afmaken wanneer ze vallen. Ook roept het vragen op over sociale klasse: werd Barrymore gestraft – en wordt hij dat nog steeds – omdat hij een arbeiderskind was, geliefd bij het gewone volk en niet opgeleid aan Oxbridge? Om nog maar te zwijgen over de homofobe beledigingen waarmee hij te maken kreeg, iets wat Cassenbaum zelf ook ervoer toen hij de show in Edinburgh probeerde te verkopen, vaak afkomstig uit hoeken die we als de "liberale elite" bestempelen.

Net als in zijn eerdere werk, Bubble Schmeisis, gebruikt Cassenbaum zijn familiegeschiedenis voor een heel persoonlijk verhaal. De relatie met zijn Nana Sylv wordt prachtig neergezet (wat een personage was zij!), vol warmte en liefde; voor mij was dit het hoogtepunt van de avond. Het deed me denken aan de tijd dat ik met mijn eigen familie naar Morecambe and Wise keek, terwijl we met z'n allen lachten om Eric en Ernie. Tegenwoordig zijn het waarschijnlijk shows als Strictly die families nog zo samenbrengen. Als dit allemaal wat zwaar klinkt: dat is het niet. Dit is een uiterst vermakelijke voorstelling, knap gemaakt door Cassenbaum en Danny Braverman, die veel dieper gaat dan een simpele imitatie van een complexe ster. Nostalgisch, onderhoudend en in fantastisch gezelschap. My Kind of Show!

ONTDEK MEER OVER MY KIND OF MICHAEL