RECENSIE: Seussical The Musical, Southwark Playhouse ✭✭✭

Matthew Lunn recenseert Seussical the musical, momenteel te zien in het Southwark Playhouse in Londen.

Marc Pickering en de cast van Seussical the musical. Foto: Adam Trigg Seussical Southwark Playhouse, 27 november 2018

3 Sterren

Boek Nu

Dr. Seuss neemt een unieke plek in binnen de canon van de grote kinderliteratuur. Hoewel zijn personages misschien niet dezelfde herkenning oproepen als die van Roald Dahl, zijn zijn warmte, humor en woordspelingen onmiskenbaar. Deze musical, die in 2012 voor het laatst in West End te zien was, keert nu terug naar Londen met Immersion Theatre in een energieke, kindvriendelijke uitvoering van 75 minuten.

Grotendeels gebaseerd op ‘Horton Hears A Who’, maar aangevuld met personages uit het hele universum van Seuss, is Seussical wisselvallig maar zeer vermakelijk. The Cat in the Hat (Marc Pickering) verschijnt aan de jonge JoJo (Anna Barnes), en al snel worden ze getransporteerd naar de wereld van Dr. Seuss. Horton de Olifant (Scott Paige) hoort een noodroep vanaf een stofje en beseft dat de piepkleine planeet van de Who's erop rust. Zijn omgeving reageert met een mix van ongeloof en agressie, waardoor Horton op een lange reis moet om zijn nieuwe vrienden te beschermen.

Scott Paige en Amy Perry in Seussical the musical. Foto: Adam Trigg In het programmaboekje schrijft regisseur James Tobias dat Seussical een prachtig voorbeeld is van theater dat meerdere generaties aanspreekt, waarbij hij streeft naar een voorstelling waarin "geen enkel publiekslid zich betutteld voelt". Dat laatste punt komt uitstekend uit de verf – Hortons loyaliteit aan de Who-gemeenschap rust op zijn onwrikbare overtuiging dat "een mens een mens is, hoe klein hij ook is", en zijn moed komt gedurende het hele stuk subtiel naar voren. Zijn buurvrouw en onopgemerkte aanbidster Gertrude McFuzz (Amy Perry) verandert drastisch van uiterlijk om indruk op hem te maken, terwijl JoJo van hun ouders (Adam Dawson en Daisy Steere) te horen krijgt dat nadenken gevaarlijk is. In elk van deze gevallen wordt een krachtige boodschap overgebracht zonder belerend te zijn – nergens worden we onderworpen aan een personage dat uitlegt waarom sommige dingen goed zijn en andere niet. In plaats daarvan worden deugd en onwetendheid getoond door gedrag en de gevolgen daarvan.

De cast van Seussical the musical. Foto: Adam Trigg Ik ben minder overtuigd van de universele aantrekkingskracht van het stuk, want hoewel de boodschappen heel trefzeker zijn – en in dit geval worden ondersteund door een uitstekende cast – is de toon nogal onevenwichtig. Neem bijvoorbeeld Pickerings Cat in the Hat. Hij is zowel een ondeugende mentor voor JoJo als een bijna alomtegenwoordige katalysator voor het verhaal. In zijn eerste rol is hij een baken van ongeremde dwaasheid en onuitputtelijke energie, die met potten en pannen slaat en de boel op stelten zet. In de tweede rol is hij een kameleonachtig figuur die als verschillende archetypen verschijnt om het plot te dienen. Variërend van een gammele rechter tot een dokter met een dik aangezet accent, is Pickering een genot om naar te kijken; hij benut zijn veelzijdige komische talent optimaal. Toch is het tekenend voor de onvolkomen poging om alle doelgroepen te bedienen, waarbij sommige scènes duidelijk voor volwassenen zijn geschreven en andere voor kinderen. Gekoppeld aan een wat onsamenhangend plot waarin conflicten nogal lomp worden opgelost, mist Seussical de nuance en diepe allegorische kwaliteiten van de echt grote kinderliteratuur.

De cast van Seussical the musical. Foto: Adam Trigg

Het is echter een uiterst vermakelijk uitje. Het aanstekelijke enthousiasme van de cast en de collectief sterke zang zorgen ervoor dat je aandacht erbij blijft, met verschillende scènes die nog lang blijven hangen. Paige is een bijzonder hoogtepunt als Horton, een toonbeeld van pure goedheid met wie je alleen maar kunt meeleven. Perry geeft Gertrude veel menselijkheid en sympathie, terwijl Barnes’ JoJo een prachtig plaatje is van kinderlijke verwondering. Katie Paine en Ngozi Ugoh – hoewel onderbenut als achtereenvolgens Mayzie La Bird en Sour Kangaroo – vallen op binnen een sterke bijrolcast.

Als jij of je kinderen fan zijn van Seuss, dan zul je Seussical geweldig vinden. Met een energieke speelduur van 75 minuten is de show een plezierige afleiding die naar een hoger niveau wordt getild door een zeer goede cast. Het gebrek aan narratieve samenhang en de wisselende toon staan de universele aantrekkingskracht in de weg, maar over het geheel genomen is het goedmoedig en erg leuk.  Tot 29 december 2018 in Southwark Playhouse

SEUSSICAL THE MUSICAL TICKETS