RECENSIE: Sitting, Gilded Balloon Teviot, Edinburgh Fringe ✭✭✭✭

Mark Ludmon bespreekt Sitting, het debuutstuk van Katherine Parkinson, in Gilded Balloon Teviot tijdens het Edinburgh Fringe Festival

De cast van Sitting. Foto: Robbie Jack Sitting Gilded Balloon Teviot, Edinburgh Fringe

Vier sterren

Boek Nu Katherine Parkinson is een drukbezette vrouw. Momenteel schittert ze in Home, I’m Darling in het Londense National Theatre, maar ze is dit jaar ook bijna niet van de buis te slaan dankzij Humans en de komedieserie Hang Ups, en op het witte doek in The Guernsey Literary and Potato Peel Society. Ondanks dat alles heeft ze tijd gevonden om een toneelstuk te schrijven als onderdeel van een initiatief van BBC Arts en productiehuis Avalon, die makers aanmoedigen om uit hun comfortzone te stappen en een debuut te schrijven. Het resultaat van Parkinson is Sitting, een prachtig gecomponeerd verhaal vol melancholie, maar met een fijn gevoel voor humor dat de boel perfect in balans houdt.

Het 'zitten' wordt gedaan door drie verschillende mensen in hetzelfde atelier, voor dezelfde (onzichtbare) kunstenaar die hun portret schildert. Hoewel ze het podium delen, zijn ze in de tijd bijna twintig jaar van elkaar gescheiden. De overlappende monologen zijn een genot op zich; ze onthullen de levens en de zorgen van elk personage en verkennen de ervaring van het geschilderd worden — de connectie tussen de bekekene en de kijker. Al snel blijkt echter dat er mogelijk andere, verborgen connecties in het spel zijn.

De voorstelling drijft op een ontroerende, hartverscheurende vertolking van Hayley Jayne Standing als Mary, een alleenstaande moeder met ingewikkelde relaties maar een grenzeloos hart. James Alexandrou is erg grappig als Luke, een jonge man die uitkijkt naar de geboorte van zijn eerste kind maar worstelt met de zenuwen over het vaderschap. Het trio wordt compleet gemaakt door Grace Hogg-Robinson als de ambitieuze jonge actrice Cassandra, die vol toekomstplannen zit maar een eigen groot verlies verbergt.

Regisseur Sarah Bedi orkestreert de vervlochten monologen met vakkundigheid, waardoor de humor in de tekst volledig tot zijn recht komt. Mijn enige minpuntje was dat ik achterin de smalle, steile Dining Room van Gilded Balloon Teviot moeite had om de zachter uitgesproken zinnen van Hogg-Robinson te verstaan — een van de bekende risico's op de Fringe wanneer een populaire show snel moet opbouwen na een uitgelopen vorige voorstelling. Dat terzijde is Sitting een indrukwekkend debuut van een actrice die na jarenlang de teksten van anderen te hebben gespeeld, duidelijk een feilloos gehoor voor komedie heeft ontwikkeld.

Te zien tot en met 26 augustus 2018

BOEK NU TICKETS VOOR SITTING