RECENZJA: Sitting, Gilded Balloon Teviot, Edinburgh Fringe ✭✭✭✭

Mark Ludmon recenzuje „Sitting” – debiutancką sztukę Katherine Parkinson wystawianą w Gilded Balloon Teviot podczas Edinburgh Fringe

Obsada „Sitting”. Fot. Robbie Jack Sitting Gilded Balloon Teviot, Edinburgh Fringe

Cztery gwiazdki

Zarezerwuj teraz Katherine Parkinson to niezwykle zapracowana artystka. Obecnie występuje w spektaklu Home, I’m Darling w Londyńskim National Theatre, a w tym roku rzadko znika z ekranów – od serialu Humans i nowej komedii Hang Ups, po film Stowarzyszenie Miłośników Literatury i Placka z Kartoflanych Obierek. Mimo to udało jej się znaleźć czas na napisanie sztuki w ramach inicjatywy BBC Arts i firmy produkcyjnej Avalon, zachęcającej twórców do wyjścia ze strefy komfortu i stworzenia debiutanckiego tekstu. Efektem pracy Parkinson jest „Sitting” – kunsztownie skonstruowana opowieść, przesiąknięta smutkiem, ale umiejętnie zrównoważona błyskotliwym komizmem.

Tytułowe pozowanie („sitting”) odbywa się w tym samym studio. Troje różnych bohaterów siada przed tym samym, niewidocznym dla widza artystą, by uwiecznił ich na portrecie. Choć dzielą tę samą scenę, dzieli ich czas – niemal dwie dekady. Przeplatające się monologi to prawdziwa uczta dla widza; odsłaniają one życie i troski każdej z postaci, badając samo doświadczenie bycia malowanym – „więź między oglądanym a oglądającym”. Szybko jednak okazuje się, że między bohaterami mogą istnieć także inne, ukryte powiązania.

Siłą spektaklu jest poruszająca, chwytająca za serce kreacja Hayley Jayne Standing w roli Mary – samotnej matki o skomplikowanych relacjach, ale wielkiej zdolności do kochania. James Alexandrou bawi jako Luke, młody mężczyzna wyczekujący narodzin pierwszego dziecka, a jednocześnie pełen obaw przed ojcostwem. Trio dopełnia Grace Hogg-Robinson jako Cassandra, aspirująca młoda aktorka pełna nadziei na przyszłość, która jednak skrywa własne poczucie straty.

Reżyserka Sarah Bedi sprawnie prowadzi te nakładające się na siebie monologi, pozwalając wybrzmieć komediowym aspektom tekstu. Moim jedynym zastrzeżeniem był fakt, że siedząc w głębi wąskiej i stromej sali Dining Room w Gilded Balloon Teviot, nie słyszałem części ciszej wypowiadanych kwestii Hogg-Robinson – to jedna z pułapek festiwalu Fringe, gdy idzie się na popularny spektakl tuż po innym, który się przedłużył. Pomijając tę kwestię, „Sitting” to imponujący debiut aktorki, która po latach wypowiadania cudzych kwestii wyraźnie wypracowała świetne wyczucie komizmu.

Spektakl grany do 26 sierpnia 2018 r.

ZAREZERWUJ BILETY NA SITTING