RECENSIE: TEN, Sherman Theatre Cardiff Online ✭✭✭✭✭

Paul T Davies bespreekt TEN, een reeks van tien korte toneelstukken van Welshe toneelschrijvers die momenteel te streamen zijn via het Sherman Theatre in Cardiff.

Hoe bevalt de online theaterervaring tot nu toe? Vindt u dat verschillende schermen bij verschillende genres passen?  National Theatre at Home moet je wat mij betreft op de televisie kijken – die producties zijn te groots en episch voor een klein scherm. De laptop is perfect voor producties die niet het technische voordeel hebben van een bioscoopregistratie, maar voor monologen vind ik mijn mobiel het ideale apparaat. Het Sherman Theatre in Cardiff levert fantastisch werk met TEN, geïnspireerd door Papatango’s Isolated but Open-programma: tien stukken van Welshe talenten, ideaal om te bekijken tijdens een theepauze. Het aanbod is tot nu toe buitengewoon gevarieerd, elk stuk heeft een eigen sfeer. Persoonlijke hoogtepunten waren Gary Owens Mum en Dad. Dad is, hoewel kort, een indringende monoloog vertolkt door Michael Sheen, maar het was Mum dat me echt raakte. Lynn Hunter zet een fenomenale prestatie neer, waarbij ze subtiel benadrukt hoe sleutelmomenten uit onze jeugd ons voor altijd tekenen en bijblijven. Het voelde alsof ze haar bekentenis over haar wrede vader via FaceTime rechtstreeks met mij deelde. De Welshe taal wordt gevierd in het voortreffelijke Zip van Alun Saunders, met melancholische energie gespeeld door Gillian Elisa. Op het eerste gezicht gebeurt er niet veel; het is gewoon weer een saaie dag in lockdown. Maar onderhuids versterkt een zweem van bitterheid het script en de acteerprestatie, terwijl we allemaal de wereld missen die we ooit kenden. (Het stuk is ondertiteld, dus laat u dat niet tegenhouden.) Een specifiek soort Welshe onverzettelijkheid loopt als een rode draad door alle stukken en schittert in (Single) Motherhood van Alexandria Riley, gespeeld door Mali Ann Rees – het gevoel dat we er gewoon mee door moeten gaan, hoe zwaar het ook is, we doen wat nodig is. Het project loopt nog, maar de stukken blijven niet voor eeuwig online staan. Ga dus naar de website van het Sherman, zet een kopje thee en laat u persoonlijk meevoeren door een verhaal. En als u een donatie aan het theater kunt doen, is dat natuurlijk helemaal mooi.