RECENZJA: TEN, Sherman Theatre Cardiff Online ✭✭✭✭✭

Paul T Davies recenzuje TEN – cykl dziesięciu krótkich sztuk walijskich dramatopisarzy, dostępnych obecnie w streamingu teatru Sherman Theatre w Cardiff.

Jak oceniacie swoje dotychczasowe doświadczenia z teatrem online? Czy Waszym zdaniem różne rodzaje ekranów lepiej pasują do konkretnych gatunków? Jeśli o mnie chodzi, spektakle w ramach National Theatre at Home muszę oglądać na telewizorze – te inscenizacje są zbyt widowiskowe i epickie na mniejszy format. Laptop idealnie sprawdza się przy projektach, które nie miały zaplecza technicznego charakterystycznego dla transmisji kinowych, natomiast do monologów za najlepsze urządzenie uważam telefon komórkowy. Sherman Theatre w Cardiff wykonuje kawał świetnej roboty przy projekcie TEN, zainspirowanym programem Papatango pt. Isolated but Open. To dziesięć sztuk napisanych przez walijskie talenty, które idealnie nadają się do obejrzenia podczas przerwy na herbatę. Dotychczasowa rozpiętość tematyczna jest niezwykła, a każdy utwór ma zupełnie inny klimat. Moimi faworytami są Mum i Dad autorstwa Gary’ego Owena. Dad, choć krótki, to poruszający monolog w wykonaniu Michaela Sheena, ale to Mum zrobiło na mnie największe wrażenie. Lynn Hunter gra tu fenomenalnie, subtelnie podkreślając, jak kluczowe momenty z dzieciństwa naznaczają nas i zostają w nas na zawsze. Miałem wrażenie, jakby dzwoniła do mnie na FaceTime, by wyznać prawdę o swoim okrutnym ojcu. Język walijski celebruje Alun Saunders w znakomitym Zip, zagranym z melancholijną energią przez Gillian Elisę. Pozornie nic się nie dzieje – to kolejny nudny dzień w izolacji. Jednak smutek podszyty goryczą nadaje głębi tekstowi i grze aktorskiej, oddając naszą wspólną tęsknotę za światem, który znaliśmy. (Sztuka posiada napisy, więc nie dajcie się zniechęcić barierze językowej). Przez wszystkie utwory przebija swoisty walijski stoicyzm, szczególnie widoczny w (Single) Motherhood autorstwa Alexandrii Riley w wykonaniu Mali Ann Rees – to poczucie, że po prostu musimy iść naprzód, niezależnie od trudności, robiąc to, co konieczne. Projekt wciąż trwa, ale nagrania nie będą dostępne wiecznie, więc zajrzyjcie na stronę Sherman Theatre, zaparzcie filiżankę herbaty i wybierzcie historię, która zostanie opowiedziana specjalnie dla Was. Jeśli możecie przy okazji wesprzeć teatr darowizną, będzie to tym milej widziane.