RECENSIE: The Country Wife, Southwark Playhouse ✭✭✭✭

Danny Coleman-Cooke recenseert The Country Wife van William Wycherley, nu te zien in het Southwark Playhouse in een nieuwe enscenering van Morphic Graphiti.

Joshua Hill, Leo Staar en Eddie Eyre in The Country Wife. Foto: Darren Bell The Country Wife

Southwark Playhouse

4 april 2018

4 sterren

Boek Tickets

Het is altijd weer een ontdekking in het Southwark Playhouse, een theater dat bekendstaat om het afstoffen van oude of onderbelichte stukken die door de geschiedenis of critici genegeerd werden. Na het recente succes van The Cardinal is het geweldig om weer een 17e-eeuws stuk op de planken te zien, zeker een werk dat ruim twee eeuwen lang als te gewaagd werd beschouwd voor de Britse podia.

Siubhan Harrison in The Country Wife in het Southwark Playhouse. Foto: Darren Bell

The Country Wife bestaat uit drie verweven verhaallijnen. Rokkenjager Harry Horner verspreidt het gerucht dat hij een eunuch is, zodat echtgenoten hem met een gerust hart alleen laten met hun vrouwen – die hij vervolgens probeert te verleiden.

Daarnaast is er de man op middelbare leeftijd, Pinchwife, die voor een naïef plattelandsmeisje als bruid kiest in de hoop dat zij hem trouw blijft. Zij ontdekt echter al snel het stadsleven en begint haar blik te verruimen.

Tot slot raakt Pinchwife's zus, Alithea, verstrikt in een liefdesdriehoek tussen een oppervlakkige ijdeltuit en een gevatte Engelse heer.

Anno 2018 doet het allemaal wat denken aan een 'Carry On'-film, maar met alle dubbelzinnigheden en partnerruil is het makkelijk in te zien waarom dit stuk vroeger voor veel opschudding zorgde.

Mabel Clements in The Country Wife. Foto: Darren Bell

De keuze om het verhaal te situeren in de jaren '20 is slim; de seksuele bevrijding en sociale vrijheden van de 'Bright Young Things' vormen een passend decor. Bovendien zorgt het voor prachtige kostuums van Stuart Charlesworth en jazzy muzikale intermezzo's tijdens de scèneovergangen.

Hoewel er ongetwijfeld iets te veel van deze scènewisselingen zijn, maakt de geïnspireerde choreografie van Heather Douglas ze zo vermakelijk mogelijk.

Sam Graham en Sarah Lam in The Country Wife in het Southwark Playhouse. Foto: Darren Bell

Deze ingekorte versie van de tekst biedt volop lachmomenten, ondersteund door sterk acteerwerk. Vooral Nancy Sullivan is meesterlijk als Margery, de titulaire 'country wife'; haar onschuldige hunkering naar een nieuw leven en een nieuwe man is zowel ontroerend als hilarisch.

Ook de timing en maniertjes van Daniel Cane als de dandy-achtige en onnozelle Sparkish vormen een perfecte satire op de grootspraak van de Engelse adel.

Eddie Eyre en Joshua Hill in The Country Wife. Foto: Darren Bell

Eddie Eyre overtuigt als Horner, al is hij misschien net wat te aantrekkelijk voor de rol (een luxeprobleem, ik weet het...). Ondanks Eyre's grote talent is het lastig voor te stellen waarom zijn Horner een list als deze nodig zou hebben om de aandacht van vrouwen te trekken.

Alles bij elkaar is The Country Wife een plezierige, zij het weinig subtiele komedie. Het is een stuk dat een herontdekking meer dan waard is en het bevestigt de reputatie van het Playhouse als een uitstekende producent van gevarieerd en boeiend toneel.

Te zien tot 21 april 2018

BOEK TICKETS VOOR THE COUNTRY WIFE IN HET SOUTHWARK PLAYHOUSE